´Verloren lopen met Alzheimer´Alzheimer is een ziekte waarin je verdwalen kunt zonder ooit de weg nog terug te vinden. Het is een onontkoombaar proces van steeds meer vergeten en de grip op het leven langzaamaan verliezen. Je raakt uiteindelijk de controle volledig kwijt en de terugkeer naar jouw eigen bekende weg wordt steeds verder afgesloten. Als patiënt, maar ook als familielid.´Verloren lopen met Alzheimer´Alzheimer is een ziekte waarin je verdwalen kunt zonder ooit de weg nog terug te vinden. Het is een onontkoombaar proces van steeds meer vergeten en de grip op het leven langzaamaan verliezen. Je raakt uiteindelijk de controle volledig kwijt en de terugkeer naar jouw eigen bekende weg wordt steeds verder afgesloten. Als patiënt, maar ook als familielid. Dit overkwam Anja´s moeder doordat haar weg ´overgenomen´ werd door de ziekte Alzheimer. Ze was gestorven lang voordat ze werkelijk overleed.De dichteres Anja Visser ( pseudoniem switi lobi) dichtte gedurende enkele jaren over het ziekteproces en het naderende verlies van haar moeder. ´Verloren lopen´ is een dichtbundel om steun en herkenning te bieden aan hen die in familieband, vriendenkring of werk rechtstreeks te maken hebben met Alzheimer en dementie.De bundel bevat tevens een aantal fotogedichten om het totaalbeeld van dit proces in naar voren te brengen. De opbrengst van deze bundel komt ten goede aan Alzheimer Nederland.Voorwoord van de auteur in ´Verloren lopen´.´Toen mijn moeder na het overlijden van mijn vader steeds vaker verloren raakte in een wereld die ze niet herkende en ze daardoor, uiteindelijk, haar vertrouwde dorp en omgeving moest verruilen voor een verpleeghuis in een andere plaats, werd ook de impact van dat, wat Alzheimer met een mens en zijn omgeving doet, onomstotelijk hard bevestigd.“Ik vind dit zó verschrikkelijk” zei ze, terwijl ze voorovergebogen met haar handen op het blad van haar enig overgebleven buffetkast leunde. Een vertrouwd voorwerp in een volkomen vreemde omgeving…Het zei alles.Het is de aanzet geweest tot het besluit om ooit, als mijn moeder overleden zou zijn en het verhaal wat dat betreft afgesloten, alle gedichten die ik over haar in die tijd geschreven heb, te verzamelen om uiteindelijk te bundelen. Nu, ruim een jaar na haar overlijden, ben ik blij dat ik dit heb doorgezet en ik hoop dat deze voor mij zo bijzondere bundel haar bijdrage mag leveren in de strijd tegen Alzheimer.´