Eerste onderzoek naar het luchtbeschermingsbeleid, dat Nederland in navolging van Duitsland en Engeland in 1933 opzette.

Het archaïsche begrip 'luchtbescherming' staat voor een bepaald tijdperk: een denkwijze, een politiek-bestuurlijk concept en een verzameling technisch-organisatorische maatregelen om de burgerbevolking van steden te beschermen tegen luchtaanvallen. Het luchtbeschermingsbeleid dat Nederland in 1933 schoorvoetend opzette, in navolging van Duitsland en Engeland, is nu voor het eerst onderzocht. Centraal staan de civiele schuilruimte en die voor de bezettende macht, de bunker. Tijdens de Tweede Wereldoorlog liet rijkscommissaris Seyss-Inquart een complete Schuilstad bouwen: landgoed Clingendael bij Den Haag.

'Shelter City' biedt zowel een architectuurhistorische benadering van de Schuilstad, als een overzicht van de bijbehorende structuur, zoals rampenplannen, voedselopslag en voorlichting aan burgers. Vanuit een historisch perspectief werpt Koos Bosma bovendien een kritische blik op het huidige beleid. Onze overheid betrekt haar burgers actief bij de gevaren van terroristische aanslagen. Is dit inmiddels niet achterhaald? En hoe gaan we met de erfenis van de Schuilstad om?

-Koos Bosma is hoogleraar Architectuurgeschiedenis en Erfgoedstudies aan de Vrije Universiteit van Amsterdam