Stress en/of gedragsproblemen hangen vaak samen met gehechtheidsproblemen. Helaas is het diagnosticeren van verstoord gehechtheidsgedrag lastig omdat een helder begrippenapparaat ontbreekt, er vaak geen consensus is over de te hanteren onderzoeksprocedure en er weinig diagnostische onderzoeksmiddelen zijn.

In dit boek wordt een stappenplan beschreven hoe te handelen bij een vermoeden dat er ‘iets’ mis is in de hechting. De auteurs presenteren een ‘best practice’ gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek en getoetst op praktische bruikbaarheid in de zorg voor kinderen en jongeren met een visuele en/of verstandelijke beperking.

Zowel voor de beginnende als de meer gespecialiseerde diagnosticus is het boek uitstekend bruikbaar. Het vertrekpunt voor de diagnosticus is basiskennis over de gehechtheidstheorie, aangevuld met specifieke kennis over gehechtheidsproblemen bij de doelgroep. In het stappenplan wordt helder uiteengezet hoe verstoord gehechtheidsgedrag gesignaleerd kan worden, en vervolgens ook de meer interne processen, zoals het interne werkmodel en de mate van mentaliseren, in kaart gebracht kunnen worden.