`Zijn die mensen boos op ons? vroeg Kiki.
`Ja, ze zijn een beetje boos, zei ik. `Maar niet op jou.
Het was een leugen. De mannen met speren waren boos op mij, op Beppie, op Kiki, op Truusje, en op alle andere vrouwen en kinderen in de trein. Zo boos waren ze dat ze ons te lijf wilden gaan: ik voelde het aan de angst die als een rat in mijn lichaam heen en weer rende, radeloos, gevangen.

Soerabaja is het waargebeurde verhaal van een Nederlands gezin in de nadagen van Indië.

Het is 1934 en Henk de Fluiter, een jonge bioloog, vertrekt met zijn vrouw Bep naar Indië. Een besluit met grote gevolgen, want in 1942 maakt de Japanse bezetting een einde aan hun gelukkige leven. Henk wordt naar de Birma-spoorweg gevoerd, Bep leeft met hun drie dochtertjes in kampen op Java. Toch bloeit hun liefde, juist in de jaren van verlangen en gebrek. Dan komt in augustus 1945 de bevrijding, en een hereniging lijkt nabij. Maar Indië bestaat niet meer, en tussen de oude en de nieuwe wereld ligt een levensgevaarlijk niemandsland.

Pauline Slot, een achternicht van Henk en Bep de Fluiter, had dagboeken en brieven vol hartverscheurende details tot haar beschikking, en ze sprak met overlevenden in haar familie en daarbuiten. Het resultaat is een historische roman over de noodzaak van liefde, de willekeur van haat en de voortdurende aanwezigheid van wat verzwegen wordt.