Sandra Di Bortolo's familieblues is een Italiaanse opera, met veel emotie en kleurrijke personages.

In februari 2010, precies een jaar na het overlijden van haar moeder, ontvangt Silvana Scaglione een brief. Bovenaan de brief staat haar eigen naam geschreven en onderaan heeft haar broer met zijn naam ondertekend. Verder staat er niks. Een brief zonder inhoud. Haar broer heeft haar niets meer te zeggen. Hoe is dit zo gekomen? Om dat te verduidelijken maak het boek een sprongetje terug in de tijd naar de sterfdag van moeder. Zoals de familienaam al doet vermoeden heeft het gezin Italiaanse wortels. Hoewel alle kinderen, - twee zonen en twee dochters - in Nederland zijn opgegroeid, hanteren zij nog altijd de Italiaanse normen en waarden. Zo fungeert de oudste zoon als familiehoofd. Zijn wil is min of meer wet. Dat is altijd zo geweest. Binnen het gezin Scaglione heeft oudste zoon Franco deze rol na de dood van vader Marcello op zich genomen. Nu moeder niet meer leeft zal het ouderlijk huis verkocht moeten worden. Eerst moet echter de inboedel uitgezocht worden. Het is een tijdrovende klus omdat veel voorwerpen herinneringen oproepen. Franco kondigt aan dat hij en zijn vrouw het huis misschien willen gaan kopen. Hij neemt echter zeer ruim de tijd om een definitieve beslissing te nemen en bovendien lijkt hij niet helemaal eerlijk te zijn over de taxatiewaarde. Langzaam maar zeker ontstaat er wrevel tussen de broers en zussen. Omdat zij niet gewend zijn zaken aan te kaarten blijven er veel onuitgesproken woorden tussen hen in hangen. Silvana is altijd al een pittige tante geweest. Als jongste dochter heeft ze tegen haar oudere broers en zus op moeten boksen. Een nare echtscheiding heeft haar strijdkracht alleen nog maar meer aangewakkerd. Dat er tussen haar en Franco steeds meer spanning ontstaat, is dan ook niet te voorkomen. Franco duldt immers geen tegenspraak. Lukt het de broers en zussen om het evenwicht te herstellen of eindigt het in een definitieve breuk? De vertelling wordt afgewisseld met nog een ander verhaal. Een verhaal over de generatie voor hen. Over de jeugd van vader Marcello en diens broer Lorenzo. Ook hier staat de Italiaanse maatstaf hoog in het vaandel. Zo werken de broers in de zaak van hun vader maar ze ontvangen geen salaris. In plaats daarvan wordt de huur door vader betaald en krijgen ze huishoudgeld en zelfs zakgeld. Voor extra aankopen moet eerst toestemming verkregen worden. Lorenzo en Marcello zijn allebei volwassen en getrouwd maar vaders wil is wet. Na de dood van vader rust de verantwoording op de schouders van Marcello. Hij neemt zijn taak zeer serieus en de band tussen de broers raakt hierdoor ernstig beschadigd. Twee generaties die worstelen met dezelfde problemen. De geschiedenis herhaalt zich. Hoewel dit verhaal fictief is bevat het veel autobiografische elementen. De ik-vorm waarin het geschreven is versterkt het gevoel dat auteur Sandra Di Bortolo heel dicht bij haar eigen geschiedenis is gebleven. Ook zij is de jongste dochter in een Italiaans immigrantengezin met vier kinderen. De toon van het verhaal verraadt dat er persoonlijke gevoelens in het verhaal verwerkt zijn. Hoewel het gebeuren vanuit een zo breed mogelijk perspectief is opgeschreven lijkt het alsof de schrijfster zichzelf en de lezer wil overtuigen van het gelijk van Silvana. Silvana wordt dikwijls kritisch bejegend maar dat wordt veelal afgedaan als onrecht dat haar aangedaan wordt. Maak ik nu een vergissing door niet of nauwelijks onderscheid te maken tussen Silvana en Sandra? Het verhaal doet erg persoonlijk aan. Behalve dat dit vlot geschreven debuut een interessante blik in het leven van een Italiaanse familie werpt, is het ook een boek dat ruzie over de erfenis behandelt. Dat laatste is natuurlijk geen nieuw onderwerp. Het boek is ontdekt op TenPages.com, een concept waarbij lezers na het lezen van de eerste tien bladzijdes bepalen of het verhaal publicatiewaardig is. Tot slot wil ik mijn welgemeende complimenten uiten over het bijzonder smaakvolle uiterlijk van het boek. Degene die verantwoordelijk is voor de keurig verzorgde cover verdient een dikke pluim. ISBN 9789081697088 | hardcover met leeslint |200 pagina's| Uitgeverij Mooi Media| april 2012 © Annemarie, 16 april 2012