In een subtiele en beeldende stijl tovert Kader Abdolah het leven van een vader en een zoon tevoorschijn. Aga Akbar, de doofstomme vader van Ismaiel, heeft tijdens zijn leven een boek geschreven in een zelfontworpen spijkerschrift. Na zijn dood in de Perzische bergen wordt het boek bij zijn naar Nederland gevluchte zoon bezorgd. Ismaiel probeert het leesbaar te maken, net zoals hij zijn vader vroeger verstaanbaar moest maken.