Het motto van de bibliotheek ‘Iedereen moet de kans krijgen om zich een leven lang te ontwikkelen’, is zonder meer van toepassing op Jan Sammels. De 88-jarige Hoevelaker, ontwikkelde zich in zijn lange leven volop, mede dankzij de ‘schatten’ in de boekenkasten van de bibliotheek in zijn woonplaats. De treffende uitspraak ‘Hoe langer je leeft, hoe korter het duurt’ van Jules Deelder, heeft Jan nooit weerhouden, maar er juist toe aangezet om in de afgelopen jaren hard te werken aan een korte verhalenbundel. Sammels wist ook tekenares Petriesja van de Bunt voor zijn project te enthousiasmeren. Dat resulteerde in de bundel ‘Spoken spoken’.Die geestverschijningen zijn eigenlijk het alter ego van Jan zelf. Zij geven de lezer een kijkje in zijn wereld. In 36 korte verhaaltjes toont Jan zijn wijde blik op de wereld waarin hij bijna negen decennia leefde. Scherpe observaties en subtiele commentaren zorgen bij de lezer, die daar oog voor heeft, voor een glimlach. Petriesja maakte er de tekeningen bij, waardoor de lezer niet alleen die spookwereld kan ‘lezen’, maar ook kan ‘zien’. Wie met hen meegaat in die wereld hoeft overigens niet bang te zijn voor de spoken. Ze zijn niet angstaanjagend maar van de ‘lieve’ soort. Met wat baldadige, ironische humor helpt Jan ons hun wereld beter te begrijpen.