Het Delftse spoortunnelproject begon in 2009 jaar en betekende voor de bewoners van Delft het begin van een tijdelijke chaos. Niet alleen verdwenen markante straatbeelden en werd het stationsplein steeds groter, maar ook de hele infrastructuur en het openbaar vervoer zijn stevig op de schop genomen. Het eindresultaat zal nog wat jaren op zich laten wachten, maar de contouren van het project worden geleidelijk zichtbaar.Schrijver Jos Lammers zit met zijn neus bovenop de bouwactiviteiten. Hij woont tegenover het station. Van meet af aan heeft hij zijn waarnemingen op papier gezet. Ze worden wekelijks gepubliceerd op de website van de projectorganisatie Spoorzone Delft en inmiddels veelvuldig en met veel bijval gelezen. Niet alleen omdat de Delftenaar nieuwsgierig is wat er zoal gebeurt, maar vooral omdat de columns zo geestig zijn geschreven, met een scherp oog voor detail. Bovendien lopen ze op met de tijdsbalk van belangrijke ingrepen die hebben plaatsgevonden en krijgt de lezer een aardig beeld van wat soms onnavolgbaar lijktJos beschrijft én fotografeert het spoorproject. Aanvankelijk met zijn mobiele telefoon. Na enige tijd, en zeker toen hij de smaak te pakken kreeg, met telkens een stapje betere camera zodat hij ook vanuit zijn hoge uitkijkpost scherpe fotos kon maken.Het resultaat is een boeiend en humoristisch stuk geschiedschrijving, dat in de loop van de voortgang van dit enorme project vast een vervolg krijgt.