Waarom kijken er zoveel mensen naar misdaadseries als Penoza, NCIS of Law and Order? En hoe komt het dat misdaadbiografieën zo'n gretige aftrek vinden? Wij willen o zo graag ook een 'vrije jongen' zijn die zich laat vereeuwigen in een selfie, samen met Willem Holleeder, of een 'koele rechercheur', zoals Gibbs, die elke onverlaat vroeg of laat te pakken krijgt, terwijl we van onszelf weten dat we schijtlijsters zijn voor wie een middagje paintballen al het uiterste van onze zenuwen vergt. Vanwaar die dubbelslachtigheid? In Straffe meningen geeft filosoof Rein Gerritsen zijn ongezouten mening over onze criminaliteitsverslaggeving, onze misdaadbestrijders, onze misdaadseries en ons boevenpak.

Rein Gerritsen (1959) studeerde wijsbegeerte aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Van zijn autobiografische reeks zijn de eerste twee delen, Knock-out en 13 ongelukken, bij Lemniscaat verschenen. Gerritsen vertaalde het boek Pragmatisme van William James en schreef de monografie James. Bij ISVW uitgevers verscheen in januari 2014 Filosoof in de bajes. Gerritsen schrijft onder meer voor Filosofie Magazine.