Mensen leveren strijd met de personen die belangrijk voor hen zijn, met hun kinderen, partner, vrienden, collega's, de samenleving. In hoofdlijn zijn er twee manieren om meningsverschillen te beslechten, overleggen of vechten. De laatste optie valt af, is de gangbare opvatting, is een onbeschaafde aanpak. Toch is ook duidelijk dat vechten een vaste plaats heeft in onze cultuur, winnaars worden bewonderd, benijd. Er zijn weliswaar ook heel wat mensen die de dialoog prefereren, maar het is dus andersom dan meestal wordt gedacht, verdraagzaamheid en pragmatisme zijn in de minderheid, de meeste mensen zijn overtuigd van de noodzaak en het nut van een gevecht, vinden onze cultuur te slap, zeker op dit moment. Speelfilms zijn een spiegel van hoe we de wereld ervaren. Sommigen beleven hem als een plaats waar mensen iets voor elkaar over hebben, anderen als een strijdtoneel. Aan de hand van acht speelfilms wordt in dit boek de rol van strijd in onze cultuur bekeken.