Inmiddels 80 jaar oud, nodigde de internationaal beroemde Nederlandse architect Herman Hertzberger collega's en studenten uit om van gedachten te wisselen over de toekomst van de architectuur. Hoewel hij de status van het beroep als 'de discipline die bij uitstek geschikt is voor de representatie van een nieuwe, betere wereld' ter discussie stelt, erkent Hertzberger dat 'juist op het moment dat de grond onder je voeten wegzakt je verhef" ng nodig hebt'.
In dit pamfet kiezen Herman Hertzberger, Anna Heringer,Jean-Philippe Vassal en andere auteurs voor 'bouwen als opbouwen, als componeren, verveelvoudigen, verbeteren en grondvesten: het tegendeel van verval'. Door te erkennen dat we onze manier van leven en hoe we bouwen moeten veranderen als we de planeet willen behouden voor toekomstige generaties bieden hun overdenkingen optimisme en pleiten ze ervoor om alle vooropgezette ideeën los te laten en te fantaseren over een nieuwe manier van architectuur bedrijven die geen slap aftreksel of vage weerspiegeling van de werkelijkheid van vandaag is.