Thomas was hier

Aangrijpende en tedere roman over een van de geniepigste vormen van manipulatie van een kind door een van beide ouders: ouderverstoting

Als de achttienjarige Thomas op een dag niet meer thuiskomt, lijkt Katja’s grootste angst uit te komen.

Dat hij haar niets meer laat horen drukt precies op de pijnlijke plek. Al vanaf zijn geboorte ontstaat er geleidelijk verwijdering tussen Katja en haar oudste zoon. Thomas komt steeds meer onder de invloed van zijn charismatische vader Freek te staan. Of verbeeldt Katja zich dat? Als blijkt dat zijn vader meer weet over Thomas’ verdwijning dan hij aanvankelijk prijsgeeft, is voor haar de grens bereikt. Niet langer laat ze zich wegduwen: ze eist haar plek in het gezin op.

Thomas was hier is een onthutsende en tegelijk tedere roman over ouderverstoting die laat zien hoe de liefde voor een kind de ouder weerloos maakt wanneer de andere ouder deze voortdurend ondermijnt. En hoe diezelfde liefde de ouder tegelijkertijd boven zichzelf uit laat stijgen. Op zeldzaam invoelende wijze ontvouwt Eva Kelder hoe de mythe van het perfecte gezin kan barsten en hoe de dader zich soms als slachtoffer voordoet. Ze schrijft met een nietsontziende scherpte die nog lang nazindert.

Thomas was hier is het beklemmende en ontroerende verhaal van een ouder-kindrelatie en de ontwrichtende impact daarvan op het hele gezin

‘Ooit werd mijn moeder verstoten. Door mij, een jongen van dertien. Ik zou het een decennium lang volhouden. En een halve eeuw later lijkt het aantal vechtscheidingen alleen maar toe te nemen. Wat doet dat precies met moeders, vaders en kinderen? Hoe dichten we de wonden die zo worden geslagen? Thomas was hier beschrijft een belangrijk en urgent thema, omdat we méér moeten begrijpen van liefde die kan veranderen in haat.’ Frénk van der Linden

‘Een verstikkende, zeer verslavende leeservaring. Het traditionele begrip van het gezin wordt nieuw leven ingeblazen. Dit is een relevante roman.’ Annemarie de Gee

‘Eva Kelder laat ons van heel dichtbij zien — en vóélen — hoe verdriet stolt en ons onbereikbaar maakt voor elkaar. Hoe we zelf aan het roer staan van onze diepste gevoelens van eenzaamheid en hoe die onze levens kleuren. Levensecht en confronterend.’ Steffie Verstappen