Gerard Stout baarde in 1992 opzien met Eroetiek, een speciaal nummer van letterkundig tijdschrift Roet waarin Drentse auteurs op de meest onmogelijke plekken seks met elkaar bedreven. 35 jaar later gedraagt Stout zich nog steeds als een enthousiasteling in een sterfhuis. Wat neerkomt op het publiceren van enorme hoeveelheden tekst waarin hij zichzelf en de (Drentse) cultuur tegen het licht houdt. Ook dat wordt hem niet in dank afgenomen. In het met referenties overladen en typografisch onrustig vormgegeven Tour de littérature, zijn zestiende (!) uitgave sinds 2014, probeert Stout zijn geïsoleerde positie te overzien. Hij doet dat middels een sleutelroman waarin leden van de Peizer Kring, een gezelschap van schrijvers met meer titels dan lezers, overwegen deel te nemen aan een literaire bustocht door Noord-Drenthe. Op de bus treft hoofdpersoon Ludo Lippstadt zijn oud-dorpsgenoot Anno Doornwald als reisleider. De twee kunnen niet met elkaar. Bij Lippstadt beginnen de hersenen overuren te maken, zoals hersenen vaker overuren maken in de boeken van Stout, wat zowel zijn kracht als zwakte is. Gaandeweg ontpopt de sleutelroman zich in een ontwikkelingsroman vol flarden waarin Lippstadt tot de ontdekking komt dat zijn invloed en status als schrijver beperkt is. Hoewel hij ervan wordt beschuldigd, acht Lippstadt zich helemaal niet in staat de ondergang van de Drentse atol te bevorderen. En als de literaire bustocht het huis van de winnaar van de Culturele Prijs voorbij rijdt, laat reisleider Anno Doornwald de chauffeur drie keer toeteren, 'even vaak als de haan destijds kraaide'. Wie thuis is in de Drentse letteren zal geen moeite hebben schrijvers te herkennen op wie Stout zijn personages heeft gebaseerd. Interessanter is de karaktertekening en de denkwereld van Lippstadt, die tijdens de reis gezelschap krijgt van de mythische raven Huginn en Muninn. Maar het meest intrigerend is dat hij zich spiegelt aan Anne Wadman, Bartje en Jacob Israël de Haan. De eerste werd alleen in zijn eigen provincie voor vol aangezien. De tweede werd door zijn ouders bedrogen. De derde viel in ongenade, verliet zijn geboortegrond en werd uiteindelijk om zijn ideeën vermoord.