We willen zo graag verlicht zijn. Democratisch, rationeel, meelevend, open, transparant. Maar dat zijn we nog maar heel kort. We zijn homo sapiens. Tribale wezens. Onze prefrontale cortex is nog maar kort geleden ontstaan. Als het spannend is, schakelen we over op ons oerbrein, reptielenhoofd, mammoetjagersinstinct.In kantoorpanden nemen we ons tribale wezen mee. Regelmatig popt het op. Dan stelen we paperclips, duiken het archief in met de sexy baas, declareren we extra kilometers, pesten we de nieuwe collega met een raar Drents accent weg. We snellen koppen, vangen mammoeten, flirten zakelijk, verschansen ons achter muren en vuren pijlen op elkaar af.Ons tribale brein houdt van hiërarchie en van paarvorming. Van ordening. Van samen mammoeten vangen. Als we wat meer naar die oerstem zouden luisteren, hoeven we er niet zo tegen te vechten. Kunnen we wat milder zijn. En meer lachen om onszelf. Want ons tribale brein is best oké. Eigenlijk willen we lief, samen, aandacht verbonden zijn als in een oude tribe.Dr. Danielle Braun is corporate antropoloog. Reist de wereld rond op zoek naar wat we van tribes overal op de wereld kunnen leren in boardrooms en op werkvloeren. Schrijver van de boeken 'De Corporate Tribe', 'Building Tribes' en 'Da’s gek'. Stond 25 jaar met haar voeten in de bestuurlijke klei. Promoveerde op een onderzoek naar politiecultuur. Danielle begeleidt leiders bij conflict en verandering. Ze is directeur van de Academie voor Organisatiecultuur. Maakt theater. Schrijft columns en opiniestukken voor kranten en op social media. Onder de titel #antropoloogdesvaderlands geeft ze duiding aan de dingen die om ons heen gebeuren. In kantoren. En in de samenleving. Ze duidt, verbaast, verwondert, ontploft, huilt en schaterlacht.