In 1883 vestigt Claude Monet (1840-1926)zich in het dorpje Giverny. De landschapsschilderverruilt daarmee zijn nomadenbestaanvoor een teruggetrokken leven,waarbij hij zich volledig toelegt op hetschilderen van zijn indrukwekkende tuin.Onverstoord en afgezonderd werkt hijjarenlang aan zijn magnum opus: een grootdecoratief ensemble met als onderwerpde spiegelingen op het oppervlak van zijnwaterlelievijver. Monet beschouwt dezeGrandes Décorations als zijn nalatenschap,en schildert ter voorbereidinghonderden doeken die hij niet verkoopt ofexposeert.In 1926 sterft Monet als een gevierdkunstenaar, maar de postume openbaringvan zijn schilderijen uit Giverny levertweinig positieve reacties op. Onder criticien kunsthistorici gelden de waterlelies alseen zwak onderdeel uit Monets oeuvre,het werk van een oude blinde man. Mededankzij een tentoonstelling in het huidigeKunstmuseum Den Haag, dat in 1952 voorhet eerst Monets waterlelies presenteertals volwaardige meesterwerken, kentertdit beeld. Inmiddels is dit werk uitgegroeidtot Monets meest geliefde handelsmerk.Deze rijk geïllustreerde publicatie richtzich op de periode die Monet doorbrengtin Giverny en op de totstandkoming vanzijn laatste meesterwerk. Daarnaast wordtde bijzondere waarderingsgeschiedenisvan Monets waterlelies belicht.Met tekstbijdragen van Frouke van Dijke,Astrid Goubert, Marianne Mathieu enBenno Tempel.