Eeuwig verliefd op Walcheren: dat was Jan Campert (1902-1943) zijn -korte - leven lang. Hij bracht zijn jeugd door in Westkapelle, waar zijnvader huisarts was. In de 15 jaar dat hij daar woonde, is zijn liefde voorWalcheren ontstaan. Jan Campert was behalve dichter/schrijver ook journalisten columnist. Bij het grote publiek werd hij kort na zijn dood bekenddoor het gedicht "Het Lied der Achttien Dooden", symbool van hetverzet tegen de nazi's. Al vrij snel na zijn vertrek uit Zeeland schreef hij eenserie van 34 artikelen voor het weekblad Ons Zeeland van 1928-1929 onderde titel 'Uit een jeugd. Herinneringen aan Zeeland'. Op een tocht met destoomtram voeren ze de lezer onder andere mee langs Westkapelle, langsMiddelburg en Vlissingen waar hij schoolging, en langs Zoutelande, zijn'klein aardsch paradijs.'Deze herinneringen aan Zeeland en de Zeeuwen ('Geen land en geen volkis mij liever') openbaren een voor velen onbekende kant van Jan Campertsschrijverschap en werpen nieuw licht op zijn dichterschap: 'Ik zie zoogaarne dit verband tusschen mijn eiland en de poëzie gelegd.'De serie artikelen is nu gedigitaliseerd, gebundeld en van toelichtingen illustraties uit de tijd van Campert voorzien door Ans Dingemanse-Dieleman en Aad de Klerk.Van Remco Campert is een gedicht over zijn vader opgenomen.