Nederlandse vertaling van wat de Joods-Duitse Edith Stein (1891-1942) haar 'familiegeschiedenis' noemde, waarin zij wilde aantonen dat een Joodse familie geïntegreerd kon zijn in de Duitse cultuur.Eerste integrale Nederlandse vertaling van wat Edith Stein (12/10/1891 - 09/08/1942) haar 'familiegeschiedenis' noemde. Een bepaling in het testament dat Edith schreef kort voor haar deportatie en dood in de gaskamers van Auschwitz-Birkenau, had tot gevolg dat in 1967 slechts een sterk gecensureerde versie kon worden gepubliceerd. De ontbrekende passages - bijna twintig procent van het manuscript - werden voor deze editie vertaald uit het Duitse origineel. Daarbij kreeg meteen de hele vertaling van 1967 een grondige facelift - net zoals het versleten clichébeeld waarachter de persoonlijkheid van Edith Stein dikwijls verborgen blijft, en dat in dit boek door haarzelf vakkundig aan diggelen wordt geslagen. Ook de oude titel ('Mijn Jeugd') werd vervangen door het veel toepasselijkere opschrift dat Edith Stein zelf noteerde boven haar tekst. Daarin wilde zij immers het joodse milieu beschrijven waarin ze was opgegroeid, als reactie op de hatelijke karikatuur die door de nazipropaganda over haar volksgenoten werd verspreid. Zo kon zij aantonen dat een Joodse familie helemaal geïntegreerd kon zijn in de Duitse cultuur. Maar te midden van die bonte mengeling van scherp getekende personages en vaak geestige anekdotes verschijnt in filigraan het portret van de jonge Edith Stein: zelfbewust en onafhankelijk, kritisch en geëngageerd, dorstend naar waarheid, maar vooral: begaafd met een groot inlevingsvermogen. Edith Stein blijkt een 'moderne' intellectuele, die vanuit een aanvankelijk agnosticisme onvermoeibaar blijft zoeken naar de diepe zin van het leven, en er ten slotte in zal slagen de vermeende kloof tussen rede en geloof te overbruggen. Een geestelijk avontuur dat ook vandaag vele kritische zoekers kan inspireren.