In onze hedendaagse samenleving wordt sterk benadrukt dat mensen zelfstandig keuzes moeten maken en niet zo maar platgetreden paden moeten bewandelen. Dat lijkt te suggereren dat het gedrag en de opvattingen van ouders nog maar een beperkte rol spelen bij allerlei beslissingen die hun kinderen in het leven moeten maken. Maar is dat echt zo? In dit boek wordt aan de hand van empirisch onderzoek nagegaan in welke mate kinderen in hun denken en doen op hun ouders lijken. Daarbij wordt aandacht besteed aan de intergenerationele overdracht van een diversiteit van verschijnselen: arbeidsmarktparticipatie, cultuurdeelname, gezondheidsgedrag, criminaliteit, eenzaamheid en familiewaarden. Ook wordt stilgestaan bij de vraag hoe gelijkenis tussen ouders en kinderen tot stand komt; speelt de opvoeding een rol, komt het doordat ouders en kinderen in dezelfde soort omstandigheden leven, en in hoeverre is er sprake van een genetische component?