'Hoera, het is gelukt! We mogen!' Kaatjes stem slaat over van opwinding. Ze danst om haar zusje heen en mept haar op de rug. Ze is zo blij, ze heeft het gevoel dat ze licht geeft.
Johanna loopt zwijgend naast haar en staat dan opeens stil.
'Kan het jou dan niks schelen dat we vader en Maria en Dirkje en Gideon moeten achterlaten? Heb je wel bedacht dat we ze misschien wel een jaar niet zien? Of misschien nog veel langer... Denk je echt dat het zo lollig zal zijn om daar bij Steenwijk in de blubber te ploeteren?

Kaatje en Johanna worden toegelaten tot de vrijer koloniën, waar arme kinderen kunnen leren in hun eigen levensonderhoud te voorzien door te werken op een van de hoeves van de Maatschappij der Weldadigheid. Hun vader heeft geen werk en kan niet meer voor hen zorgen.
Kaatje vindt het spannend. Ze kan zich gemakkelijk aanpassen aan andere mensen en ze is blij dat ze er ook naar school mag. Maar dat geldt niet voor iedereen. Haar nieuwe vriend Michiel kan zijn draai helemaal niet vinden en Kaatje komt voor een moeilijke keus te staan...

Catharina en Johanna Letterie hebben echt bestaan en Martine, de schrijfster van dit boek, is verre familie van hen. Ze heeft het boek geschreven om kinderen van nu te laten zien hoe anders het leven 150 jaar geleden was. En in de stamboom van bijna iedere Nederlander is wel iemand te vinden die een tijdje in deze koloniën heeft doorgebracht!