In veel sociaalrechtelijke wet- en regelgeving wordt onderscheid naar ondernemingsomvang gemaakt. Dit gebeurt door het opnemen van een getalscriterium in de regeling, waarin de omvang van de onderneming meestal wordt uitgedrukt in het aantal werknemers dat een onderneming in dienst heeft en waarmee (werknemers van) kleine ondernemingen geheel of gedeeltelijk van de regeling worden uitgesloten. Het hanteren van getalscriteria leidt ertoe dat voor werknemers van kleine ondernemingen slechts een 'verdund' sociaal recht geldt.
Dit boek inventariseert in welke wetgeving onderscheid naar ondernemingsomavang wordt gemaakt en analyseert welke gevolgen getalscriteria hebben voor de rechtspositie van werknemers van grote en kleine ondernemingen en wat de ratio en geoorloofdheid is van deze - verschillende rechtspositie. Ter beantwoording van deze vragen wordt o.a. een rechtsvergelijking gemaakt met het Franse en Duitse arbeidsrecht en wordt getoetst aan normen van inter en suprantionaal recht (waaronder het gelijkheidsbeginsel). De analyse leidt tot de ontwikkeling van enige algemene regels ter beoordeling van de gerechtvaardigdheid van het differenti n naar ondernemingsomvang en een stappenplan voor de wetgever om de kwaliteit van sociaalrechtelijke wetgeving op dit punt te verbeterne. Het boek spitst zich toe op drie deelgebieden van het sociaal rechtmedezeggenschap, inkomensbescherming bij ziekte en ontslag en bevat een schat aan gegevens ontleend aan wetsgeschiedenis en jurisprudentie.
S.S.M. Peters is werkzaam als universitair docent sociaal recht aan de Radboud Universiteit Nijmergen.