Door middel van dagboekfragmenten beschrijft Nelly de Wilde hoe ze afscheid neemt van haar man, die ruim vier maanden in coma lag voordat hij stierf. Ze schrijft over het ziekteproces en het verdriet, over de wijze waarop haar kinderen van 3 en 4 jaar oud deze periode beleefden, over de reacties van de omstanders, en over nog veel meer zaken waarmee je in een dergelijke situatie geconfronteerd wordt. In het tweede deel van haar boek vertelt ze hoe ze als jonge weduwe, samen met haar twee kinderen, de draad van het gewone leven weer probeert op te pakken. Dwars door alles heen loopt de lijn van haar geloof en de troost en bemoediging die ze vindt in het Woord van God. Haar ervaring is dat Gods liefde uiteindelijk groter is dan haar verdriet.Een aangrijpend en persoonlijk document.Nelly de Wilde (1948) is een uit evangelische kring afkomstige vrouw, die op 32 -jarige leeftijd haar man verloor en achterbleef met twee kleine kinderen. Na zeven jaar hertrouwde zij met een weduwnaar met twee kinderen. Daarover schreef ze het boek "Ik ben maar een tweedehands