Elke dag na schooltijd fietst Fien door zijn straat. Maar niemand mag het weten. Haar maag trekt samen als ze zijn huis ziet. Van pijn, omdat ze Sam zo mist. Op een dag dwarrelen er donsveertjes voor haar voeten neer, vanaf de kerktoren. Een huivering glijdt langs haar rug. Dit kan helemaal niet! Ze lijken uit het niets te komen. Is het misschien een bericht van Sam?
Het blijft niet bij deze ene gebeurtenis. Steeds vaker lijkt het wel, alsof Sam haar antwoord geeft of een teken stuurt. Fien raakt er erg van in de war. Dat wordt nog erger als Tom, een hele leuke jongen uit de derde, aandacht aan haar gaat besteden. Hij wil zelfs met haar zeilen. Maar als Fien aan een boot denkt, dan denkt ze aan Sam. Samen met hem ging ze vaak naar het eiland waar de opa van Sam een atelier heeft. Op een dag gaat ze er toch met Tom kijken. En dan doen ze een verbijsterende ontdekking. Een bijzonder verhaal over liefhebben en loslaten.