Tekst kan niet van site worden gekopieerd.

Mening: Ik ben normaal een serie lezer en was dan ook een beetje "bang" om in een vierde deel te beginnen van een serie. Maar dat was nergens voor nodig, want Verminkte toekomst is dankzij de duidelijke, vlotte en uitgewerkte manier van schrijven, meer dan goed los te lezen. Op het juiste momentje krijg je een korte terugblik, waardoor alles goed te volgen is. Het verhaal is in tweeën gedeeld, en je leest het verhaal van Sanne en haar team, die door het ontvangen van een ketting niet alleen de zaak van Sanne haar moeder heropenen, maar een stapje verder gaan ook. Daarnaast loopt een ander verhaal, en al snel weet je wat de verhalen samen verbindt, maar de hoofdpersonen in het verhaal zelf hebben nog geen idee. Het verhaal van Sanne is sterk, je krijgt een berg sympathie voor haar en Melissa toont aan dat ze meer dan goed een personage kan uitwerken, en emoties, angsten en hoop kan verwoorden. Zelf het paranormale beschrijft ze zo dat ik geen één keer denk "wat een gezweef". De andere verhaallijn is vooral gruwelijk, beklemmend en af en toe echt op het randje van wat ik geloofwaardig vind, en nog net zonder over mijn nek te gaan kan lezen. De weg naar het plot zit vol actie en gaat als een sneltrein, welke af en toe op het randje van ontsporen balanceert. Je ergert je aan bepaalde personen in het team van Sanne, terwijl je bepaalde personages in het andere verhaal juist meer gaat waarderen ondanks alles. Het einde is verrassend en een klein beetje over de top, en toch zou je geen ander einde willen. Is er ruimte voor nog een VT-deel? Geen idee? Voor mij als lezer is het verhaal rondom Sanne nu afgesloten, maar wie weet verrast Melissa me wel keihard! Conclusie: Schrijfstijl: 4 Originaliteit: 4 Spanning: 3.5 Psychologie: 3.5 Leesplezier: 3 Plot: 3.5 Drie en halve sterren voor Verminkte toekomst

Het verhaal De moeder van Sanne Philips verdwijnt spoorloos als haar dochtertje nog maar tien jaar oud is. Sanne groeit op bij haar grootouders en kiest later voor het beroep van rechercheur, mede ingegeven door die eerdere verdwijning. Vierentwintig jaar later ontvangt Sanne een envelop met daarin de ketting die ze haar moeder kort voor de verdwijning gaf. Op advies van paragnost Will de Jager duikt ze in het verleden en daarbij stuit ze op een hele reeks verdwenen jonge vrouwen. Het onderzoek dat volgt, levert in eerste instantie meer vragen dan antwoorden. Leeft Sannes moeder nog? Waar is ze dan al die jaren geweest? Wie heeft de ketting verstuurd? Een melding over mogelijke kindermishandeling en een nieuwe vermissing van een vrouw, slokt bijna alle tijd van de rechercheur op. Sanne zet haar zoektocht door en wordt daarbij geholpen door haar collega Luca Borra en paragnost Will. Cover VT4 Polderlandschap met een enkele boom waar vogels uit wegvliegen. Aan de bovenkant prikkeldraad. Dit alles in een soort groenige kleur. Zeer onheilspellend, absoluut een thrillercover. Minpunt: de tekst op de rug is onleesbaar. Door het te kleine kleurverschil? Ik vind het vervelend staan in de boekenkast... Mijn mening Wat een ziek boek. Wat een zieke geest. Ik ben best wel wat gewend aan thrillers, maar dit is er wel weer één die me doet gruwelen. De misdaden zijn onvoorstelbaar vreselijk en wreed. Het is dat ik Melissa Skaye heb ontmoet en weet dat ze best een schatje is, anders zou ik mij ernstige zorgen maken over haar geestesgezondheid. Aan de andere kant lijkt het mij juist daarom zo fijn, en misschien zelfs wel lekker, om zo'n afschuwelijk boek te schrijven. Het is voor mij het eerste deel dat ik uit de VT-reeks ( dit is deel 4 ) lees. Maar ik heb nergens het gevoel dat ik daardoor informatie mis. Waar dat dreigt te gebeuren wordt kort en bondig de achtergrond geschetst. Melissa schrijft beeldend, ik voelde de gevangenschap, de ruimtes. Maar ook zag ik de personen voor me. Na het lezen van dit boek hoop ik echt dat het alleen maar fictie is en er niet ergens zo'n zieke geest rondloopt. Eén puntje van kritiek: de verklaring over 1958 is onnodig en wellicht te ver gezocht om geloofwaardig te zijn. Maar als je van nare boeken houdt: lezen! Heb je een wat teerdere ziel: laat maar... 4 sterren

Aangezien ik in het verleden Virtuele tango, Verboden tranen en Verleden tijd gelezen heb, was ik natuurlijk benieuwd naar deel 4 in deze VT-serie. Ik kon dan ook eigenlijk niet wachten om te beginnen aan Verminkte toekomst De cover vind ik niet echt sprekend, vooral als ik naar de eerdere drie delen in deze serie kijk. Ik weet dat Melissa overgestapt is naar een andere uitgever en dat dit dan ook de reden is voor een hele andere cover, persoonlijk vind ik dit toch erg jammer. Als ik op de cover af zou moeten gaan in de boekenwinkel zou ik hem helaas niet hebben opgepakt. Als Sanne Philips tien jaar oud is verdwijnt haar moeder Emma. Vanaf dat verschrikkelijke moment wordt Sanne opgevoed door haar opa en oma en een aantal jaar later maakt ze de keuze om rechercheur te worden, deze keuze maakt ze mede door de gedachten aan haar verdwenen moeder. Vierentwintig jaar later wordt er bij de politie een envelop afgeleverd ter attentie van Sanne. Als ze de envelop opent blijkt er de ketting in te zitten die ze haar moeder gaf net voor dat ze verdween. Als Sanne op advies van paragnost Wil de Jager in het verleden gaat spitten, komt ze verschillende verdwijningszaken van jonge vrouwen tegen. Sanne en haar team gaan op onderzoek uit en ze krijgen alleen maar meer vragen en de antwoorden blijven uit. Leeft Emma, de moeder van Sanne, nog? Wat is er vierentwintig jaar geleden gebeurd? En heeft Emma de ketting gestuurd? Of toch iemand anders? Omdat er een melding binnenkomt over een mogelijke mishandeling van een kind en daarbovenop ook een melding van nog een vermiste vrouw, is er eigenlijk geen tijd voor het onderzoek naar Emma. Sanne zet het onderzoek toch door, ze wil hoe dan ook weten of haar moeder nog leeft en waar ze dan is. Luca Borra en paragnost Wil staan haar bij. Komen ze op tijd? Omdat ik de vorige drie delen uit deze serie echt verslonden heb, was ik erg enthousiast, en had ik hoge verwachtingen van dit boek. Normaal heb ik meestal de pech dat het boek tegenvalt, maar ik kan jullie vertellen dat ik dit het beste deel vind uit de VT-serie van Melissa. Hoe ze het klaar speelt weet ik niet, maar ze heeft het weer gedaan, wat een top boek is dit. In Verminkte Toekomst heb je de verhaallijn van Emma, en de verhaallijn van Sanne en haar team. Gaandeweg het verhaal komen de verhaallijnen bij elkaar. Dit deel is uitstekend los te lezen, wat ikzelf altijd erg aangenaam vind, vooral als er, zoals in dit geval, aardig wat maanden tussen het lezen van deel drie en vier zit. Maar... ik adviseer je om deel 1 t/m 3 ook te lezen, want Melissa schrijft gewoon te goed om ze niet te lezen Verminkte toekomst is voor mij persoonlijk een van de betere thrillers van dit jaar! Dit boek krijgt van mij 5 van de 5 sterren.

VT4 is het vierde deel in de zogenaamde VT-serie van Melissa Skaye. In de eerste drie delen hebben we uitvoerig kennis kunnen maken met de hoofdpersonages. Elk boek is op zichzelf te lezen omdat Melissa je goed meeneemt in het verhaal en kleine stukjes uit het verleden terughaalt. Maar nog spannender is het natuurlijk om alle delen te lezen. Vanaf deel 1 ben je namelijk verslaafd aan haar boeken. Dit verhaal gaat over Sanne Philips, rechercheur in Hoorn. Zij wordt bijgestaan door rechercheur Luca Borra en paragnost Will de Jager. Met Luca heeft ze een heel hechte band en samen hebben ze al heel veel meegemaakt, zowel privé als op het werk. In VT4 gaat het voornamelijk om Sannes levensverhaal. De moeder van Sanne is namelijk 24 jaar geleden spoorloos verdwenen en om die reden is Sanne bij haar grootouders opgegroeid in Hoorn. De verdwijning is altijd in Sannes gedachten maar nu gebeurt er iets waardoor het haar leven beheerst. Op een gegeven moment krijgt zij een envelop met daarin de ketting die zij vlak voor de verdwijning aan haar moeder heeft gegeven met een briefje erbij ''Ik lief jou ook. Van Sanne..'' Zij laat de ketting aan Will zien, hij is paragnost en Sanne duikt op zijn aanraden opnieuw in het dossier van haar moeders verdwijning. Maar ook op het werk gaat alles gewoon door en is het druk. Haar eigen onderzoek moet even plaats maken omdat zij een zaak over kindermishandeling moet oplossen. Wanneer er tijd is pakt zij haar eigen onderzoek weer op. Uiteindelijk kan zij weer verder en komt ze steeds voor grotere raadsels en gebeurtenissen te staan. Ze heeft zoveel vragen maar antwoorden blijven vooralsnog uit. Het boek leest als een trein en laat je niet los. Je bent nieuwsgierig wat er eerder heeft plaatsgevonden en waarom. Het liefst wil je zo snel mogelijk weten hoe het verder gaat. Ook het verhaal over de kindermishandeling roept vraagtekens op, wie is dit? Hoe kan het dat er zoveel vreemde dingen tegelijk gebeuren en Sanne het allemaal moet proberen op te lossen. Zowel privé als op haar werk. Het roept bij mij veel vragen op hoe het toch mogelijk is en als ouder gruwel je er helemaal van. Bepaalde zaken begrijp je heel goed en zou je zelf ook doen maar andere juist zeker niet. De cover ziet er schitterend uit en na het lezen zie je delen van het boek in de cover terug. Zelden zo'n mooie vertellende cover gezien. Ik geef deze zeker een 10. Melissa Skaye's schrijfstijl is heerlijk, net als de boeken van Loes den Hollander leest het vlot weg en kun je door blijven lezen. Soms zitten er heerlijk gruwelijke, niet te bloederige, passages in. Als Melissa Skaye zo doorgaat met deze vorm van schrijven komt ze dicht in de buurt van Karin Slaughter. Naar mijn mening groeit Melissa in haar boeken en ik hoop dat ze nog verder schrijft aan deze serie. Wat mij bijblijft van dit boek is, als ouder geef je nooit op zeker niet voor het allerbelangrijkste in je leven. Je doet alles om het leven van je kind te redden. Ik lief jou ook. Ik geef het boek 5 sterren. Elly Brouwer

Elke titel uit haar thrillerserie VT bestaat uit twee woorden die telkens beginnen met een "V" en een "T". Het vierde en tevens meest recente deel is hier geen uitzondering op de vaste regel: Verminkte toekomst. De Nederlandse schrijfster Melissa Skaye (1972) injecteert heel haar hart en ziel in haar verhalen. Dit doet ze nu meer dan ooit. Een intrigerend verhaal, opgesplitst in twee duidelijk van elkaar gescheiden verhaallijnen. Sanne Philips neemt er een voor haar rekening, de andere is gereserveerd voor haar moeder Emma. Verminkte toekomst laat zich uitstekend lezen als losstaand deel, zonder enige voorkennis. "Ze moest Sanne naar een plekje duwen waar het minder pijn zou doen zodra Emma aan haar dacht. Nu verscheurde elke gedachte aan haar dochter haar. Ze zou haar kleine meisje nooit meer zien en dat wist ze. Het was onverteerbaar. Haar hand raakte een aardappelschilmesje aan. Ze nam het mes tussen haar vingers, haalde het eruit en sloot de lade." In deze psychologisch getinte thriller staan rechercheur Sanne Philips en haar spoorloos verdwenen moeder Emma centraal. Op haar tiende moet Sanne verder zonder moeder, die lost plotseling precies in het niets op. Later groeit Sanne uit tot een knappe rechercheur die nauw samenwerkt met 'maatje' en collega Luca Borra. Ze vormen een bijzonder professioneel duo. Ze is intussen 34 als ze een omslag ontvangt waarin ze de ketting vindt die ze ooit aan haar moeder schonk, juist voordat die verdween. Leeft moeder nog, maar waar is ze dan? Het mondt uit in een erg gecompliceerd en emotioneel geladen onderzoek. Er komt tegelijkertijd een melding binnen over een eventuele kindermishandeling en een nieuw geval van vermissing van een vrouw. Sanne en Luca hebben meer dan hun handen vol; gelukkig wordt het duo bijgestaan door Will de Jager die paragnost is. De auteur schrijft opmerkelijk in een filmische, no-nonsense en directe schrijftaal. Zelfs vanaf de proloog weet ze haar lezer te gijzelen; vanaf dan is er geen weg terug: doorlezen moet en zal je. Ruim 300 pagina's leesplezier verder komen de twee verhaallijnen ongeforceerd samen. Na alle narigheid die Sanne over zich heeft gekregen, komt de romantische ziel van Skaye toch bovendrijven. Is de apotheose dan wel enigszins te voorspellen, toch sla je het boek dicht met meer dan zo maar een tevreden gevoel. Ze heeft het op een discrete wijze gedaan, toch wordt Will opgevoerd als paragnost; een mooi eerbetoon aan haar biologische vader zaliger. De schrijfster spaart haar protagonisten en haar lezers niet. Jammer dat Luca Borra in dit deel de tweede viool speelt? Wees er maar zeker van, hij komt wellicht sterker terug! In Verminkte toekomst bots je op een andere Skaye: ruwer, rauwer, feller en duister... maar wel weer beter dan ooit. Halve sterren kunnen hier niet worden uitgedeeld, toch moet ik het boek waarderen met vierenhalve ster.

Verminkte toekomst is het vierde deel in de VT-thrillerreeks. Ik heb niet alle delen gelezen maar ondervond daardoor geen problemen tijdens het lezen. De leesbaarheid en de geloofwaardigheid van de hoofdpersonages werden er niet minder door. De personages krijgen een menselijk en sommigen een onmenselijk gezicht door de heldere beschrijvingen van Melissa Skaye. De cover is goed gekozen; alsof je onder prikkeldraad naar een kaal stuk platteland kijkt met een afbeelding van een kind dat in een schommel speelt die aan een boom hangt. Je kijkt naar een nog jong leven in een doodse omgeving. De quote van Erich Fromm past helemaal in de context van dit verhaal: 'Doodgaan is al heel bitter. Maar het idee om dood te gaan zonder geleefd te hebben, is niet te verdragen.' Het klinkt bijna te gruwelijk om mee te maken... dat is het verhaal ook! Verminkte toekomst draait om Sanne Philips die opgroeide bij haar grootouders omdat haar moeder plotseling verdween toen Sanne nog maar tien jaar oud was. Ze kiest voor het beroep van rechercheur en werkt daar samen met Luca Borra. Het is een hechte vriendschap tussen die twee die niet onopgemerkt blijft door anderen. Sanne heeft al vierentwintig jaar niets meer van of over haar moeder gehoord als ze door het advies van paragnost Will de Jager er over nadenkt om een en ander uit haar verleden voor zichzelf te verwerken. Er zijn bepaalde gebeurtenissen in haar verleden nog niet door haar afgesloten. Luca belt haar op terwijl ze bij Will is en stuurt een foto van een ketting die ze haar moeder kort voor de verdwijning gaf. Deze ketting werd op het bureau afgeleverd met haar naam vermeld op de envelop. Dat geeft de doorslag voor Sanne en ze neemt het advies van Will aan. Ze wil meer weten en gaat op onderzoek uit! Als snel komen meer verdwijningen van jonge vrouwen aan de oppervlakte. Hebben die iets gemeen met de verdwijning van haar moeder Emma? Er zijn nog meer vragen dan antwoorden. Wie heeft deze ketting verstuurd en leeft haar moeder nog? Verminkte toekomst is geen thriller die je los kan laten. De wisselende verhaallijnen van Emma en Sanne wakkeren de nieuwsgierigheid en het gevoel van afschuw steeds meer aan. Wanneer je eenmaal met lezen begint is het einde zoek. Er gebeuren zoveel gruwelijke dingen die je eigenlijk niet wilt lezen maar die je tegelijkertijd beëindigd wilt zien, dat het niet lukt om dit boek weg te leggen. De verhaallijnen komen op een indrukwekkende manier samen; krachtig maar tegelijkertijd bijna onopgemerkt omdat het verhaal op deze manier vanzelfsprekend loopt zonder dat het ergens voorspelbaar is. Kindermishandeling in een van de meest akelige vormen komt hier ook aan bod en laat je huiveren. Bijna alle tijd van Sanne als rechercheur is nodig om dit een halt toe te roepen. Het is ontroerend te lezen waar de quote op het voorblad naar mijn mening betrekking op heeft: 'Hij had alleen zo graag nog eens met ware vrienden een patatje bij de snackbar gehaald. Een meisje willen zoenen. Een gewone jongen willen zijn. Monsters bestaan wel echt. Mama had gelogen.' Maar Sanne is ook niet meer te stoppen in haar zoektocht naar haar verdwenen moeder en met de hulp van haar collega Luca en de paragnost Will gaat ze verder dan ze ooit dacht te moeten en kunnen gaan. Verminkte toekomst lees je helemaal uit en haalt diep adem. Even blijf je zitten met het gesloten boek voor je en hoopt dat nergens zoiets vreselijks gebeurt zoals beschreven wordt in dit verhaal. Maar het is niet ondenkbaar, ook in Nederland zou dit ergens achteraf op het platteland kunnen plaatsvinden...

Het is altijd leuker en beter een serie vanaf het eerste deel op te pakken, maar aangezien het advies luidde dat je om in te stappen hoe dan ook VT 4 gelezen moet hebben, is dat wat ik deed. Wel, trek je veiligheidsbeugel maar zo vast mogelijk aan want deze achtbaan heeft loopings waar je brullend doorheen gaat. Het heden en het verleden worden subliem richting elkaar gebracht. De verschillende verhaallijnen met bijbehorende personages pakken je allemaal. Het maakt niet uit wanneer je switcht, je wil met elke lijn dat stuk verder komen! Skaye zoekt in dit geheel subliem de grenzen op. Hoeveel kan iemand meemaken? Blijkbaar heel veel maar de balans in dit alles is precies goed, tot het naadje, en zo ook met de gruwel. Dit gaat tot de max, ik denk dat na het lezen van dit boek we het allemaal direct weten als we zeggen: DIE scène. Het is gore en goor en de kunst is dan om een klein onderdeel indrukwekkend te laten zijn in het grotere geheel. Want een groot geheel is het! Het onderzoek van Sanne, Luca en op de zijlijn Will brengt zoveel met zich mee, zowel op relationeel als zakelijk vlak. Wie voelt wat voor wie, hoe zit het met de ketting, de verdwenen vrouwen, en hoe zit het met de jongen Klaver en zijn moeder? Zit hier psychisch echt iets niet goed of wat? Hoe gaat dit passen in het verhaal van Emma? Ow mien God Emma. Soms zou je bijna willen dat het minder beeldend was, minder heftig. Bijna hè, want dit is juist waarom ik graag ook thrillers lees. Emma, Fien, Klaver. Het zijn zij die in dit verhaal een onvergetelijke indruk achter laten. Hoe het allemaal gaat passen gaat in ieder geval nog gepaard met een ge-wel-dige openbaring. Dit zag ik zó niet aankomen, wat fantastisch bedacht. De afronding is niet anders, prachtig gedaan, en nu? Nu als de donder VT 5 op de te lezen stapel, ik kan niet wachten! Conclusie: Schrijfstijl: 4 Spanning: 4 Leesplezier: 4.5 Plot: 4.5 Psychologie: 4.5 Originaliteit: 4 Ik rond naar boven af. Vier en halve sterren voor Verminkte toekomst. Karin Meinen.