De directe aanleiding om dit boek te schrijven was een aan mij gericht schrijven van de Vereniging voor Verpleegkundigen en Verzorgenden: “V&VN hoort dagelijks van haar leden in deze sector verhalen over tekortschietende zorg, hoge werkdruk, weinig personeel, laag geschoold etc. Deze medewerkers durven soms niet in de eigen instelling deze signalen op tafel te leggen, uit angst voor repercussies. Dat alleen al is zorgelijk.” (2014)Het lijkt mij een open deur wanneer ik stel dat dit al decennialang zo is. Het boek begint met de beweging: ‘Verpleegkundigen en Verzorgenden in Opstand’ (1989) en eindigt met ‘De leefwereld (nog steeds beter bekend als de werkvloer) in opstand,’ (2039.) In de tussenliggende hoofdstukken wordt nader ingegaan op, wat de oorzaken kunnen zijn waarom alles zo traag gaat, met als hoofdoorzaak dat de machtsbalans tussen de leefwereld en de wereld van het management, met aan het hoofd het bestuur, in onbalans is. Ook wordt duidelijk dat ondergetekende geen fan is van de marktwerking in de zorg en dat machthebbers er alles aan doen om hun macht te behouden en daarom niets moeten hebben van klokkenluiders. Verscheidene beroepsverenigingen, belangenbehartigers, politici en de Inspectie voor de Volksgezondheid brengen hun visie naar voren.Dit boek wil uitnodigen tot discussies op basis van concrete doelen en hoe deze zo snel mogelijk te implementeren, zodat het daadwerkelijk leidt tot wat we al decennialang roepen en over vergaderen: De zorgvrager en diens leefwereld staan centraal.