Vers les sources des langues romanes brengt in vier hoofdstukken het verhaal van het ontstaan en de geschiedenis van de Romaanse talen, vanaf het prille begin, wanneer de Latijnen in Italië verschijnen en Rome stichten. Het boek richt zich tot de niet-geïnitieerde lezer die de paradox van het Latijn en de Romaanse talen beter wil begrijpen. De paradox van een dode taal die nooit verdwenen is maar meer dan ooit voortleeft in het Frans, het Spaans, het Italiaans, het Portugees, het Catalaans, het Roemeens, de paradox van een wereldtaal die samen met het wereldrijk dat ze vertegenwoordigt uit elkaar valt in een reeks nationale talen waarvan de Romaanse eenheid nochtans duidelijk herkenbaar blijft.Het verhaal toont hoe het historische toeval een plaatselijk dialect kan verheffen tot de taal van een natie of een volk, hoe door de werking van een ingewikkeld kluwen van factoren uit één homogene taal, het Latijn, een veelvoud van nieuwe talen ontstaat, met een eigen fysionomie en identiteit.