‘Het is niet goed genoeg…’ Hoe vaak denken vrouwen dit niet over zichzelf of over de dingen die ze doen, zelfs als ze met hart en ziel iets creatiefs doen! Ze blijven eindeloos verbeteren en lijden ongemerkt aan de verslaving aan perfectie. Zo kunnen ze maatschappelijk best veel bereiken, maar diep in hen blijft het knagen, en ‘huilt er ’s nachts een hongerige wolf’ in hen, hongerend naar een niet-geleefd leven. De verharding van de vrouw naar haarzelf en naar het leven maakt haar tot een Medusa of een Macbeth waarin het destructieve doorbreekt. ‘Dit boek gaat over het onthoofden van een boze heks’ zo begint Marion Woodman haar boek, het onthoofden van Medusa en Macbeth, opdat vrouwen hun ware vrouwelijkheid en bijbehorende creativiteit en spiritualiteit kunnen herontdekken, na eeuwenlang overspoeld te zijn geweest met al te patriarchale waarden.