Een zakenman raakt geobsedeerd door het blauwe vest dat zijn moeder droeg toen ze stierf. Een chirurg loopt hard na het verlies van een patiënt in slapeloze nachten en haalt herinneringen op aan haar moeder. Een ex-premier maakt een stedentrip met zijn assistent in plaats van zijn onverwacht overleden vrouw. Een gepensioneerde lerares Nederlands maakt zich zorgen over het geritsel dat ze hoort in de auto die ze nog samen met haar inmiddels demente broer heeft gekocht. Een voormalige weerman ontdekt tijdens een zomerse storm dat zijn aanstaande dood wel degelijk een catastrofe is.

In Vijf verhalen over ons eeuwige verdriet beschrijft Sander Kollaard mensen die rouwen. In het besef van hun verlies liggen ze open. Het houvast van de schone schijn – routines, bezit, gezondheid, reputatie, overtuigingen, dromen en verlangens – is weg.