Een reis over vijf Indonesische eilanden geeft inzicht in het dagelijkse leven.In ‘Vliegen zonder vleugels’ neemt Elisabeth Riphagen je mee tijdens haar ontmoetingen met gezinnen en gewone mensen op de eilanden Java, Sulawesi, Flores, Sumatra en Bali. Centraal staan bewoners en de gezinnen bij wie ze te gast is. ‘Vliegen zonder vleugels’ geeft je een inkijk in de ziel van de eilandbewoners en het dagelijkse leven tot het noodlot toeslaat. De impact die dit heeft op de levens is voelbaar in de onzichtbare verscheurdheid, alsook in veerkracht. Roos draagt een geheim met zich mee. Er is nog maar één weg voor haar: afgescheiden worden van haar familie. Vindt Roos haar kracht terug?Selma is gevangen door kanker. Een ongelijke strijd vangt aan, ver van (t)huis. Vindt Selma de rust die haar toekomt?Petria twijfelt aan haar geloof. Hoe houdt zij haar innerlijk gevecht verborgen voor haar sterk gelovige man?Klaudia, een jonge intelligente vrouw heeft maar één doel: studeren aan een universiteit. Iets dat niet zo vanzelfsprekend is. ‘Vliegen zonder vleugels’ speelt zich af tegen de achtergrond van politieke en religieuze ontwikkelingen in Indonesië. Quotes:“Meer nog dan van Indonesië, houdt Elisabeth Riphagen van Indonesiërs. Voor hen bewaart zij haar grootste liefde en fascinatie. Ze laat hen aan het woord en gaat met ze in gesprek. Een zoektocht langs menselijke waarden, die je als lezer altijd blijft boeien.”Frans Timmermans, Europees commissaris.“Een verrassend en origineel boek; een betrekkelijk uniek gegeven in de Nederlandse literatuur over Indonesië. In dit opzicht lijkt haar houding sterk op die van Hella S. Haasse.”Kester Freriks over 'Achter de eeuwige glimlach'Biografie:Elisabeth Riphagen is theologe, verhalenverteller, ontwikkelingswerker en auteur van verschillende boeken. Jarenlang heeft gewoond, gewerkt in Indonesië. Veelal in afgelegen en arme gebieden.(Note: 'Achter de eeuwige glimlach' is verkrijgbaar via www.ambilicious.nl/winkel)'Vliegen zonder vleugels' is het derde boek van Elisabeth Riphagen. Samen met haar man geeft zij leiding aan ontelbare projecten in Indonesië sinds 1999. Meerdere keren per jaar reist zij naar een of meerdere eilanden. Zij bezoekt de projecten, komt thuis bij families die door de jaren heen familie geworden zijn. Met haar warme schrijfstijl is het alsof je als lezer meereist in haar verhalen.