In dit boek wordt een beeld geschetst van de massale vlucht van Venlonaren naar Tegelen in het najaar van 1944. Door de verwoestingen die de geallieerde bombardementen op de Maasbruggen aanrichten en de angst voor nieuwe bombardementen stroomt de bevolking van de Venlose binnenstad uit over de regio. Ongeveer tweeduizend Venlonaren trekken naar Velden en Arcen en vijf- tot zesduizend naar Tegelen, waar ze worden opgevangen door familie, vrienden en bekenden, maar ook door volslagen onbekenden. De massale toestroom zorgt in die plaatsen voor grote problemen op het gebied van de huisvesting en de voeding. In Tegelen worden de Venlonaren na fraude met bonkaarten uitgesloten van de brooddistributie. Zij moeten zelf in Venlo brood gaan halen. Ook andere producten worden schaars. Sommigen gaan de boer op naar Reuver en Beesel, op het laatst tot in Duitsland toe, met alle risico's vandien. Dit beschrijft Corry van Munster in haar dagboek.