Het liefst ging Maastrichtenaar Alexander Stols (1900-1973) te werk als een kunstenaar, die zich zonder bekommernissen kon wijden aan zijn eigenlijke vak: het uitgeven van `goede literatuur in uitstekende typografische vormgeving'.
Zijn hooggestemd ideaal voerde hem aanvankelijk tot over de grenzen: zelfs beroemde Franse auteurs als Larbaud en Valéry lieten hun werk bij hem verschijnen. Later beperkte Stols zich, als gevolg van de economische crisis, tot de uitgave van Nederlandstalige edities. Als `grootste poëzie-uitgever van het Interbellum' werd hij de drijvende kracht achter een fonds dat, met dichters als Van de Woestijne, Roland Holst, Nijhoff, Slauerhoff, Achterberg en Vasalis, de canonieke poëziegeschiedenis in hoge mate weerspiegelt.
Deze studie onderscheidt zich door Stols- activiteiten op het gebied van de fondsvorming te bezien in wisselwerking met zijn culturele omgeving als geheel. Nog niet eerder werden de netwerken waarvan de uitgeverij deel uitmaakte zo duidelijk gethematiseerd en in kaart gebracht. Bemiddelaars als Greshoff, Perron en Hoornik blijken voor de fondsvorming van essentieel belang te zijn geweest, hoewel zij de uitgeverij ook benutten ter verwezenlijking van hun eigen doelstellingen. Daarmee levert dit boek niet alleen een boeiend portret van een legendarisch artistiek entrepreneur, maar tevens een wezenlijke bijdrage aan de geschiedschrijving van de culturele elite van het Interbellum.