Ondanks het feit dat de geschriften van de mannelijke auteurs onze belangrijkste bron van informatie vormen, valt er heel wat te vertellen over het vrouwenleven in 1000 jaar Griekse oudheid.Er valt veel te vertellen over het vrouwenleven in 1000 jaar Griekse oudheid, van Homerus tot en met Plutarchus, ondanks dat de geschriften van mannelijke auteurs onze belangrijkste bron van informatie vormen.

Classicus Hein van Dolen begint zijn hoorcollege met de verhalen over de schepping van de vrouw en de redenen van de opkomende vrouwenhaat bij de antieke Griekse mannen. De positie van de vrouw zoals Homerus die heeft beschreven komt aan bod, evenals de huwelijkssluiting in de epische tijd. Wat waren hun plichten en (weinige) rechten voor en na het huwelijk? Welke feesten waren er voor hen en welke functies mochten ze vervullen? Ook besteedt Van Dolen aandacht aan de dichteressen, vooral aan Sappho van Lesbos.

Hij staat ook stil bij de hetaeren en de prostitutie in het algemeen en de rol van de heldinnen op het toneel, die ogenschijnlijk zo verschilde van het leven van alledag. Hoe keek het theaterpubliek daar tegenaan? Een hoofdstuk wordt besteed aan de verhalen van de geschiedschrijver Herodotus die als de meest vrouwvriendelijke auteur uit de oudheid geldt. Tenslotte gaat hij in op de veranderde mentaliteit op het gebied van de politiek, filosofie en literatuur, met aandacht voor liefdesbrieven en de roman in de latere oudheid.

Inhoud

H1. De schepping van de vrouw
H2. Het huwelijk
H3. Het huwelijk in Athene
H4. Het vrouwenleven in Sparta
H5. Na de bruiloft
H6. Vrouwenfeesten
H7. Beroepen, kleding, sieraden en schoeisel
H8. Dichteressen
H9. Lesbos en de lesbische liefde
H10. Liefde te koop
H11. De hetaeren
H12. Vrouwen in het theater
H13. Vrouwenkomedies
H14. Vrouwen bij Herodotus
H15. Vrouwen in de latere oudheid
H16. Romantische liefde in brieven en romans