Waarom managers in sprookjes geloven
Over irrationaliteit in organisaties en wat je daartegen kunt doen

In organisaties werken volwassen mensen. En volwassen mensen geloven toch niet in sprookjes? De eenvoudige definitie van `een sprookje¿ is een verhaal dat niet waar is. Een wat ingewikkelder definitie zegt dat een sprookje een waarheid is op een ander niveau. Op dat andere niveau zitten wetten en regels anders in elkaar en zijn er dus andere mogelijkheden. Elke organisatie gelooft in haar eigen sprookje. We weten allemaal dat lang niet alle verhalen over wat onze organisatie doet waar zijn. Er zijn beleidsvoornemens die niet uitkomen; mensen kloppen zich op de borst over prestaties die ze nooit geleverd hebben; een voorstel dat lijkt op een inhoudelijke verbetering, leidt alleen tot bezuiniging en tot vemindering van de dienstverlening. Sprookjes zijn niet altijd negatief. Ze kunnen ook een nieuwe werkelijkheid opbouwen, die mensen juist motiveert, die het onmogelijke mogelijk maakt. Ook kunnen sprookjes de harde werkelijkheid wat verzachten, als smeerolie de organisatie soepeler laten lopen.
We moeten sprookjes leren herkennen, zodat we een onderscheid leren maken tussen de waarheden op verschillende niveaus.