Tussen alarmisme en ontkenning ligt een pad van nuance en verstand. Een scherpe blik op klimaatbeleid die je dwingt verder te kijken dan de gebaande wegen van het maatschappelijk debat.
In het nuchtere ‘Warme aarde, koel hoofd’ houdt wetenschapsjournalist Simon Rozendaal de vanzelfsprekendheden binnen het Klimaatdebat tegen het licht en stelt indringende vragen over wat we zo zeker denken te weten. Hoe erg wordt de opwarming van de aarde en kan de mens er iets aan doen? Zijn zon en wind in staat de rol van fossiele brandstoffen over te nemen? Hebben we kernenergie te vroeg in de ban gedaan en doen we dat nu ook met gas? Op een middag in juni 2018 werd de Klimaatwet gepresenteerd. In 2050 zou Nederland nagenoeg klimaatneutraal zijn. Iedereen feliciteerde elkaar met ‘de meest ambitieuze wet ter wereld’ en de maatschappelijke consensus leek in één klap bijgesteld: de energietransitie is de grootste uitdaging van deze tijd en we moeten voor 2040 van het gas af. Sindsdien is het onderwerp niet meer weg te denken uit het publieke debat. Rozendaal bepleit om bij dit beladen onderwerp het hoofd koel te houden en behandelt zowel de wetenschap als het discours rond de energietransitie. Voorzichtig veranderen is zijn motto.