Bezield werken in de gezondheidszorg, en dat kunnen blijven doen. Wat is daarvoor nodig? Dit boek gaat op die vraag in. Wat is er nodig is om bezieling te voeden en in stand te houden. Welke idealen maken zorg waardevol en zingevend? Wat betekent het om jezelf echt thuis te voelen in de zorg, jezelf kwijt te kunnen in dit werk? Wat kan het oude begrip 'barmhartigheid' betekenen voor nu? Wat kunnen we leren van het feit dat het woord 'professie' vanouds niet naar een beroep en een specifieke expertise verwijst, maar naar een belofte van toewijding? Valt er iets te leren van de tijd waarin onze gezondheidszorg sterk werd bezield door en - vooral wat de verpleging en verzorging betreft -gepraktiseerd werd vanuit een religieuze inspiratie?

Dat die vragen nu gesteld worden, en dat dit boek nu verschijnt, heeft alles te maken met het gegeven dat bezieling onder druk staat van factoren als personeelstekort, werkdruk, economische beoordelingskaders en intensievere zorg. Het sluit aan bij de kloof die veel zorgverleners ervaren tussen de kernwaarden die hen brachten en brengen tot werken in de zorg, en de feitelijke onmogelijkheden die waarden ook ten volle te realiseren. Bovendien blijken bezieling en arbeidsmotivatie vaak als te vanzelfsprekend te worden verondersteld, maar zijn het behoud en de versterking ervan geen of te weinig onderdeel van instellingsbeleid.

Eenduidige oplossingen worden niet gegeven. In plaats daarvan beschrijft dit boek antwoorden uit de traditie van zorg, in het bijzonder de religieuze traditie, naast antwoorden die zorgverleners nu geven. Het resultaat is een palet aan perspectieven die de lezer uitdagen zelf en binnen de eigen werksituatie naar bronnen van bezieling te zoeken. Bezieling is immers geen zaak van persoonlijke gedrevenheid alleen, maar raakt het hart van de zorg zelf.