De economische crisis, de pandemie en de klimaatcatastrofehebben een deuk geslagen in ons (neoliberale) zelfbeeld als autonomeindividuen. Overal klinkt de roep om meer ‘gemeenschapszin’.Maar wat verbindt ons eigenlijk? Die vraag wordt meestalbeantwoord in termen van ‘normen en waarden’ of ‘nationaleidentiteit’, en tegenwoordig zelfs onomwonden in termen van etniciteitof ras.

Geïnspireerd door een breed scala aan kritische denkers, vindtThijs Lijster een alternatief in de traditie van het denken over dezogenaamde commons, of meenten. De meenten zijn gedeeldebronnen waar iedereen gebruik van kan maken zonder dat zeiemands bezit zijn. Vroeger waren dat bossen of velden, maarook (wetenschappelijke) kennis, de openbare ruimte in de stadof het internet kunnen als zo’n meent gezien worden.

Het kapitalisme bedreigt de meenten en verandert ze steedsweer in (privé)bezit. Lijster laat zien waarom het van belang isdat we cruciale aspecten van ons leven (zoals wonen, zorgen enleren) niet als koopwaar behandelen, maar als meenten. Wantzonder meenten hebben we niets gemeen.