Cultuur is de basis van de samenleving. Alles is cultuur: hoewe zingeven aan ons leven, hoe we met elkaar omgaan, hoewe aan politiek doen, hoe we handeldrijven, hoe we met hetmilieu omgaan. Daarom moet cultuur door iedereen vrijgedeeld en gemaakt kunnen worden. Cultuur is immers oorspronkelijkeen collectief goed. Ze neemt een derde ruimte intussen markt en overheid die we ‘commons’ of in het Nederlands‘gemeen’ noemen. Deze gemeenschappelijke grondwordt al decennia bezet door marktpartijen die er winst uitwillen halen, of overheden die er politieke munt uitslaan. Daardoorverliest cultuur haar sociale dynamiek en haar vermogenom zin te geven aan het leven van nieuwe generaties, of omtelkens opnieuw betekenis te genereren in de uitwisseling metandere culturen.In Het cultureel ‘gemeen’ pleit Pascal Gielen voor een politiekvan vertrouwen die mensen autonoom hun eigen cultuur laatontwikkelen en beheren. Want als cultuur geen gemene grondmeer heeft, wordt het mensen onmogelijk gemaakt om zichzelfen de wereld te duiden.