We doen of er niets aan de hand is verhalenroman
Paperback182 pagina’sNederlands
InhoudAls je luistert, komt het goedAlle Turken liegenWij denken na over oplossingenSpreken is zilverVetOrchideeënDit is moeilijk voor iedereenVerandering van spijsGroene eierenTurkse knuffelsDe AyatollahHet recht van de sterksteVisluchtDiamantenLangs de rand van de afgrondEen slangenkuilOp weg naar de toekomstHier benedenTotaal ongeschiktVreten en zuipenExodusSchoenen en ander ongemakEen kwestie van psychologieEen bos vol confettiDe propagandistKies TechniekHet boegbeeldWe zijn niet allemaal uitblinkersBedankt voor uw gastvrijheidWe doen of er niets aan de hand isEen wrange, maar tevens humoristische verhalenroman over een man die bij de vakbond werkt waar hij aanvankelijk de ene na andere promotie maakt. Totdat hij hardhandig te maken krijgt met werkgevers en collega’s die hem met zijn beperkingen confronteren. Aan het eind van het boek telt hij letterlijk af naar zijn pensioen.Een boek waarin het dagelijks leven van een vakbondsbestuurder met de vele kleuren en schakeringen bijna filmisch wordt verwoord. – Piet Hazenbosch Citaat: Mijn schoonmoeder bewonderde het kostuum dat ik aanhad. Ik zei dat ik regelmatig op bedrijfsbezoek ging en na de vakantie de cao-onderhandelingen bij Philips ging doen. Dat komt mooi uit, zei mijn schoonvader vanachter zijn krant. We zijn dringend toe aan een nieuwe wasmachine.Uit de pers:Toxopeus schrijft met een fileermesje: al het overbodige snijdt hij uit zijn verhaal. Het resultaat is prachtig. De LeeswolfToxopeus is een meester in suggestie – Passionate MagazineZijn verhalen zullen een breed publiek kunnen boeien – NBD BiblionJohn Toxopeus is een begenadigd verteller. Prettig deprimerende, overtuigende verhalen – Gerard van EmmerikEen man die er in zijn verhalen niet voor terugdeinst om de grenzen op te zoeken en de splinters in zichzelf uit te vergroten – Ellen HeijmerikxEen wrange, maar tevens humoristische verhalenroman over een man die bij de vakbond werkt waar hij aanvankelijk de ene na andere promotie maakt. Totdat hij hardhandig te maken krijgt met werkgevers en collega’s die hem met zijn beperkingen confronteren. Aan het eind van het boek telt hij letterlijk af naar zijn pensioen.Een boek waarin het dagelijks leven van een vakbondsbestuurder met de vele kleuren en schakeringen bijna filmisch wordt verwoord. – Piet Hazenbosch Citaat: Mijn schoonmoeder bewonderde het kostuum dat ik aanhad. Ik zei dat ik regelmatig op bedrijfsbezoek ging en na de vakantie de cao-onderhandelingen bij Philips ging doen. Dat komt mooi uit, zei mijn schoonvader vanachter zijn krant. We zijn dringend toe aan een nieuwe wasmachine.Uit de pers:Toxopeus schrijft met een fileermesje: al het overbodige snijdt hij uit zijn verhaal. Het resultaat is prachtig. De LeeswolfToxopeus is een meester in suggestie – Passionate MagazineZijn verhalen zullen een breed publiek kunnen boeien – NBD BiblionJohn Toxopeus is een begenadigd verteller. Prettig deprimerende, overtuigende verhalen – Gerard van EmmerikEen man die er in zijn verhalen niet voor terugdeinst om de grenzen op te zoeken en de splinters in zichzelf uit te vergroten – Ellen HeijmerikxEen wrange, maar tevens humoristische verhalenroman over een man die bij de vakbond werkt waar hij aanvankelijk de ene na andere promotie maakt. Totdat hij hardhandig te maken krijgt met werkgevers en collega’s die hem met zijn beperkingen confronteren. Aan het eind van het boek telt hij letterlijk af naar zijn pensioen.Een boek waarin het dagelijks leven van een vakbondsbestuurder met de vele kleuren en schakeringen bijna filmisch wordt verwoord. – Piet Hazenbosch Citaat: Mijn schoonmoeder bewonderde het kostuum dat ik aanhad. Ik zei dat ik regelmatig op bedrijfsbezoek ging en na de vakantie de cao-onderhandelingen bij Philips ging doen. Dat komt mooi uit, zei mijn schoonvader vanachter zijn krant. We zijn dringend toe aan een nieuwe wasmachine.Uit de pers:Toxopeus schrijft met een fileermesje: al het overbodige snijdt hij uit zijn verhaal. Het resultaat is prachtig. De LeeswolfToxopeus is een meester in suggestie – Passionate MagazineZijn verhalen zullen een breed publiek kunnen boeien – NBD BiblionJohn Toxopeus is een begenadigd verteller. Prettig deprimerende, overtuigende verhalen – Gerard van EmmerikEen man die er in zijn verhalen niet voor terugdeinst om de grenzen op te zoeken en de splinters in zichzelf uit te vergroten – Ellen Heijmerikx
Recensies
John Toxopeus, in een eerder leven bestuurder bij de Industrie- en Voedingsbond CNV, heeft een roman geschreven over zijn vakbondsleven. In We doen of er niks aan de hand is schetst Toxopeus op een bijna filmische manier zijn herinneringen uit een kwart eeuw vakbondsleven. Met een soms naïeve vanzelfsprekendheid neemt hij de lezer mee door zijn leven, zijn klim naar de top van zijn bond en zijn daling in de soms starre vakbondshiërarchie. Door Piet Hazenbosch (bestuursadviseur CNV) Het boek geeft een beeld van de invloed van het beroep op het leven van de bestuurder en zijn gezin en het laat mooi zien hoe een nogal amateuristische vereniging langzaam aan verandert in den min of meer professioneel bedrijf. In die schets spaart Toxopeus zichzelf niet. Ook laat hij zien dat ook bij bonden er verschil kan zijn tussen “what you practice” en “what you preach”. Ook binnen de bond speelt de machtsvraag en John Toxopeus neemt ook in dat licht geen blad voor de mond. Door veel van wat hij vertelt net even iets groter te maken dan het misschien was of het net even kleiner te maken dan het leek, wordt het boek zeer leesbaar en bij vlagen geestig. Het heeft een duidelijk biografisch karakter, maar hij heeft de werkelijkheid naar zijn hand gezet. Het gaat hem er niet om alles nog eens uit te leggen of zichzelf te rechtvaardigen of verdedigen. Hij wil de lezer laten zien hoe de vakbeweging veranderde in een veranderende samenleving. En het werd er - als we de schrijver volgen- niet altijd beter op. Hij zet de werkelijkheid ook naar zijn hand door soms personen samen te voegen tot een nieuw persoon of door de eigenschappen van de ene persoon toe te schrijven aan de ander. In dat perspectief heeft zijn boek toch ook het karakter van een sleutelroman. Iedere lezer, die is ingevoerd in de vakbeweging, weet wie Toxopeus bedoelt als hij vertelt over een Friese vakbondsbestuurder, die later voorzitter van de centrale werd, maar of iedere lezer weet wie de Ayatollah van Nieuwegein is, vraag ik me af. De lezer die de vakbeweging kent, krijgt zo een extra dimensie, want ‘wie is wie’? Met dit boek voegt Toxopeus iets toe aan de al bestaande vakbondsliteratuur. Er bestaan gedenkboeken, serieuze geschiedenisboeken, op schrift gestelde herinneringen, maar een luchtig geschreven roman met een serieuze ondertoon die zicht geeft op het dagelijks reilen en zeilen van een vakbondsbestuurder, is op deze manier niet eerder geschreven. Kortom, wie belangstelling heeft voor vakbondshistorie, verdiept zijn kennis door dit boek te lezen én een regenachtige zomerse vakantiedag aangenaam door te komen. John Toxopeus, We doen of er niks aan de hand is, verscheen bij Uitgeverij De Brouwerij en is te koop voor 18,95.
Door Piet Hazenbosch (bestuursadviseur CNV) — CNV — 5 juni 2014
Na een leven lang bij de vakbond werkzaam te zijn geweest richt de ik-verteller in We doen of er niets aan de hand is zich op een nieuwe passie, het schrijven van korte verhalen. Zijn schrijfdocent geeft hem de opdracht een verhaal te schrijven over zijn grootste angst. Hij schrijft over een man die niet met pensioen kan en altijd moet blijven werken omdat er geen opvolger voor hem is. Steeds zegt hij dat hij stopt, dat het genoeg is, dat er een einde aan moet komen. Maar niemand luistert naar hem. Deze scène speelt zich af aan het slot van John Toxopeus’ tweede verhalenbundel, of beter gezegd, verhalenroman: We doen of er niets aan de hand is. Na het lezen voelen we mee met deze man die snakt naar zijn pensioen; jaren vol vergaderingen, tripjes naar uitgestorven beurzen, norse tuinders, een nieuwe CAO hier, een promotie daar, een mislukking op zijn tijd. Het verrassende is dat hij ondanks alles, en met grote dank aan zijn vrouw, positief blijft en in elke zich aandoende mogelijkheid een kans op verbetering ziet. Helaas vaak onterecht. Vakbondswereld Even duiken in het verleden van de schrijver John Toxopeus (1946) en we zien waar hij zijn inspiratie vandaan heeft. Na een studie psychologie werkte hij vijfentwintig jaar als vakbondsbestuurder. De ontwikkeling welke het hoofdpersonage, de vakbond en in bredere zin de maatschappij doormaakt schetst Toxopeus op subtiele wijze in de verhalen. En dit alles met een goed gevoel voor humor en ironie. Voorstelbaar is dat mensen afkomstig uit de vakbeweging dit boek likkebaardend zullen lezen, de herkenbaarheid zal van elke pagina afspatten. In zijn voorwoord schrijft Toxopeus: ‘Ik heb gegrasduind, gegraaid in mijn herinneringen. Ik heb gebeurtenissen ingedikt, verdraaid, uitvergroot, geknipt en geplakt. Ik heb personen samengevoegd, veranderd, omgesmeed, tot ze dienstbaar waren aan deze autobiografische roman.’ En wat heeft dit boek te bieden aan de lezer die niets van de vakbondswereld af weet? Ten eerste een mooi kijkje in de slangenkuil die vakbondswereld heet. Ten tweede een kijkje in de spiegel; de mens die zoals altijd weer tekortschiet. Suggestief De roman is opgebouwd uit dertig korte hoofdstukken. De afzonderlijke hoofdstukken kunnen ook als kort verhaal gelezen worden. Een aantal van deze verhalen zijn dan ook al in literaire tijdschriften gepubliceerd. Toxopeus schrijft helder en heeft een goed oog voor de mooiste details die sfeer scheppen in zijn vertellingen en zijn personages karakter geven. Daarnaast laat de schrijver genoeg aan de intelligentie van de lezer over. Niet alles wordt uitgelegd en elk verhaal biedt ruimte aan de suggestie. Iedere laatste zin werkt prikkelend zodat je niet direct doorslaat naar de volgende bladzijde, het volgende verhaal, maar nog even na blijft denken over wat je nu zojuist hebt gelezen. Ook zonder context zijn de nu volgende zinnen, afkomstig uit het hoofdstuk ‘Groene eieren’, wonderschoon: ‘Ze streelde de eieren met haar vingertoppen. “Jammer dat we niks hebben bewaard.” Ze glimlachte door haar tranen heen.’ John Toxopeus heeft een bijzonder en origineel boek geschreven waar iedereen iets voor zichzelf uit kan halen.
Vincent Terlouw — Passionate Magazine
'Wat een blamage', zei mijn schoonvader. 'Je maakt er iedere keer weer een puinhoop van. Je kunt er zo langzamerhand wel een boek over schrijven. Dan is die schrijfcursus ook niet voor niets.' En dat deed hij: onlangs verscheen John Toxopeus’ tweede roman We doen of er niets aan de hand is, een verhalenbundel gebaseerd op zijn 25-jarige loopbaan als vakbondsbestuurder bij CNV. De verhalen geven een mooi beeld van hoe Toxopeus zich struikelend en met steeds meer onbegrip een weg zoekt in de professionaliserende vakbondswereld – soms letterlijk, over het speelgoed van zijn kinderen in zijn kantoor aan huis. De Vakbondsbestuurder. 'We doen alsof er niks aan de hand is' leest op dezelfde manier als Bomans’ Kopstukken of Woody Allens verhalenbundel Louter anarchie. Toxopeus is wat minder absurdistisch, maar vertelt hetzelfde soort korte sketches en heeft een scherp oog voor flauwekul. De hoofdstukjes zijn zelden langer dan vijf pagina’s en staan op zichzelf. Doorgaans behandelen ze een grap of een irritatie van de vakbondsleider, maar samen geven ze ook een schets van hoe de vakbond door de jaren heen steeds meer veranderde - van een eigenlijk wel gezellige, amateuristische vereniging, naar steeds meer een bedrijf met alle bijbehorende sores. In de humoristische verhalen maakt Toxopeus een karikatuur van iedereen, zichzelf incluis. De rokkenjagers, drinkebroers en vergaderfetisjisten; alles is net wat aangedikt en onhandiger dan werkelijk. Alleen Ineke niet, zijn vrouw die hij op handen draagt. Zij is de reddende engel die hem en hun gezin schraagt en hem meer als regel dan bij uitzondering behoedt voor een professionele stommiteit. De Ayatollah van Nieuwegein. Toxopeus werkte bij CNV in de tijd dat de vakbonden een grote professionalisering doormaakten. Voor lezers die bekend zijn met de wereld van vakbonden zal het boek vanwege zijn waarheidsgehalte wat extra’s hebben; over welke Friese vakbondsbestuurder heeft hij het die later voorzitter werd? Wie is de Ayatollah van Nieuwegein? En wie is de Sfinx? Is de collega over wie zijn vrouw zegt 'Gadverdamme, wat een enge man' echt zo’n engerd? Vakbondslezers zullen in al deze personages (delen van) zichzelf of collega’s herkennen. Aan de lezer die niet erg ingevoerd is in de vakbond zal soms wat voorbij gaan. Omdat de verhalen alle erg kort zijn, is er weinig sprake van een spanningsboog – met als gevolg dat de personages personages blijven en geen karakters worden. Diepgaande karakters neerzetten zal daarentegen ook niet echt Toxopeus' bedoeling zijn geweest. De Verhalenverteller. Het boektitelverhaal, waarmee de bundel afsluit, behelst als een mise en abyme alle strijd, dilemma’s, politiek en het aftellen tot het pensioen, wat Toxopeus op het einde letterlijk doet met behulp van een meetlint ('Nog maar twee centimeter!'). Maar vooral schrijft hij over de liefde voor het werk dat hij haat. Bij gebrek aan vakkennis zijn de politieke situaties en Toxopeus' functioneren niet helemaal te beoordelen. Tegen het eind van zijn carrière wordt hem verteld dat hij 'ongetwijfeld voortreffelijke kwaliteiten bezit', maar dat hij 'totaal ongeschikt' is als vakbondsbestuurder. Wat voor vakbondsbestuurder Toxopeus ook was – hij schrijft er een zeer amusante verhalenbundel over.
Kim van de Wetering — 8weekly.nl — 4 oktober 2014
John Toxopeus, We doen of er niets aan de hand is. Verhalenroman, Maassluis 2014 (De Brouwerij) John Toxopeus schreef een boek over zijn vijfentwintigjarige loopbaan als vakbondsbestuurder. In die periode rondde hij ook een studie arbeids- en organisatiepsychologie af, wat aangeeft dat zijn interesse in zijn werk diepgaand was. Het merendeel van de mensen met wie hij in zijn werkkring te maken kreeg had die interesse niet. Dat maakt van de hoofdpersoon van het boek, zijn alter-ego, een outsider en een kritisch waarnemer en beoordelaar van menselijk geploeter en gerommel. In het voorwoord maakt Toxopeus ons wijs dat de personages zijn vervormd, de gebeurtenissen verdraaid en dat we in het boek niet naar waarheid hoeven te zoeken. Ik geloof daar niets van. Toxopeus schildert het vaak ondankbare vakbondswerk en de voor het merendeel hulpeloze bestuurders zoals hij ze ziet, als taferelen en personages in een klucht. De spottende toon treft geen verzinsels, geen fictie, maar de realiteit. Dat bewijzen de nauwgezette beschrijvingen van plaatsen en gebeurtenissen en de weergaven van uitspraken die niet anders dan citaten kunnen zijn: ‘We hadden afgesproken in de stationsrestauratie. “U herkent mij wel aan mijn koffer,” zei Karel van Oostveen. “Oké,” zei ik, terwijl ik geen idee had wat hij bedoelde.”‘ De gebeurtenissen die Toxopeus beschrijft zijn hilarisch, soms ook tragi-komisch. De humor zit hem al in de kaalheid van de beschrijvingen. Toxopeus’ humor is droog. Sommige passages roepen niet de fijne glimlach op zoals het bovengeciteerde fragment, maar een zekere meewarigheid of droefenis. Zoals de beschrijving van het overleg tussen de hoofdpersoon en de directeur van sociale zaken van Philips, Vuursteen. “Natuurlijk kunt u met ons praten over een cao,” zei Vuursteen. Wij respecteren dat recht. Echter, vergeet niet dat u te maken hebt met een internationaal concern dat op moet boksen tegen multinationals uit Japan en Zuid-Korea. Vergeet u vooral niet dat dit,” hij wees met zijn duim naar het raam achter zich,”iets anders is dan een boerenbedrijf. Ik zal zorgen dat u gebeld wordt over vergaderdata en een actueel pakket krijgt toegestuurd met arbeidsvoorwaardelijke regels die wij hanteren. Uw bezoek heb ik erg op prijs gesteld.”‘ Hier wordt de vakbondsman weggezet. Kaltgestellt. Vernietigd. Verderop in het boek komt Vuursteen terug. “Zo leeft u nog?” zei iemand in mijn oor. Ik voelde een hand op mijn rug. Hij gaf mij een hand en kneep Jonathan in zijn schouder. “En, kom jij later bij ons werken?” Hij vroeg wat ik tegenwoordig deed en ik vertelde over de gemoedelijke sfeer in de horeca. Hij glimlachte en zei dat hij volgend jaar met pensioen ging en eindelijk tijd had voor kerkenwerk en zijn tuin “Luister maar goed naar je vader,” zei hij tegen Jonathan en boog zich voorover. “Je vader is een van de besten.” […] Ik at met Jonathan pannenkoeken langs de snelweg. […] “Dat was een aardige meneer, hè pappa?” “Nu misschien wel,” zei ik, “maar hij is vroeger heel brutaal tegen mij geweest.” “Echt?” “Nou en of. Ik was toen bijna mijn werk kwijt.” “Echt waar? Dan was je zeker wel heel erg boos.” “Ja, boos en verdrietig.” “Moest je ook huilen?” “Ja, ik moest ook wel een beetje huilen.” “Dan ga ik daar later niet werken.”‘ Een vleugje Elsschot. En net als bij deze Vlaming de running gags (de schoonvader die het werk van de hoofdpersoon telkens weer kleineert) en de slapstick: ‘Na het linedansen trok in aan tafel mijn schoenen uit en schoof ze onder de stoel. Ik rook het leer en mijn warme voeten. Een zware, zoete lucht die mij deed denken aan de champignonkwekerij die ik een keer had bezocht. Daar lag overal paardenmest. Te laat merkte ik dat de directeur van het Onderwijscentrum een staatssecretaris kwam voorstellen aan iemand die bij ons aan tafel zat. Daarna liep hij bij ons langs. Tijd om mijn schoenen aan te trekken had ik niet meer. Ik stond op, schudde handen en voelde me ineens belachelijk klein. Ik zei dat we opnieuw erg hadden genoten. “Misschien hebben ze niks gemerkt,” zei ik tegen mijn vrouw.” Ze zei dat ik dat nog wel zou horen.’
Cor Gout — Extaze — 18 december 2014
In het kort
ISBN-13
9789078905790
Uitgever
Verschenen
3 juni 2014
Imprint
Bibliografisch
ISBN-139789078905790
Editie1
TaalNederlands dut
Pagina’s182
GeïllustreerdNee
Uitgave
UitgeverBrouwerij, Uitgeverij De
ImprintBrouwerij Uitgeverij de
CB-relatie-id9503441
Verschenen3 juni 2014
StatusInactief 08
BeschikbaarheidContact leverancier 99
Adviesprijs (incl. btw)€ 18,95
Vorm & inhoud
ProductvormPaperback BC
SamenstellingLos product
Classificatie
NUR (hoofd)Literaire roman, novelle 301
Trefwoordencnv · psychologie · fnv · verhalen · stad · roman · horeca · tuinbouw · vakbond · literaire fictie · mens en maatschappij
Medewerkers
Auteur A01John Toxopeus
Herkomst
Werk-id (NSTC)500264517
MeldingBevestigd bij publicatie 03
Bijgewerkt6 augustus 2026
Trefwoorden
Lijkt op dit boek
NSTC 500264517 · CB-relatie 9503441 · Bijgewerkt 6 augustus 2026