‘Zand, zeep en soda’ neemt de lezer mee naar een vakantiehuisje in Egmond aan Zee in de zestiger jaren. Waargebeurd en opgetekend vanuit de herinneringen van de auteur. Mijn visie: Carla Westerbeek vertelt op zeer genoeglijke wijze over de vele vakantie-perikelen van haarzelf, haar ouders en haar tweelingzusje. De gebeurtenissen spelen zich af rondom een zomerhuisje in de duinen van Egmond aan Zee. “Geschrokken kijk ik Conny aan. Ik word al misselijk bij het idee dat dit konijntje vanavond dood zal zijn. Ik heb meteen een hekel aan Frans. Het poppetje uit Kaapstad wil ik ook niet meer hebben. Ik leg het op de grond neer, Conny legt dat van haar er ook naast. “Ik denk dat het konijntje ziek is want anders was hij heus wel weggerend” probeert mijn vader ons te helpen.” Pure nostalgie en herkenbaar voor een groot lezerspubliek! ‘Zand, zee en soda’ bezorgt je als lezer een plezierig ‘kneutergevoel’. Nostalgie en herinneringen aan gezelligheid, familiegevoel en eenvoud. Westerbeek deelt haar herinneringen in een fijne, verhalende stijl. Je waant je aan de keukentafel, je hoort de transistorradio op de achtergrond (met een hoorspel natuurlijk) en je ruikt het draadjesvlees dat staat te pruttelen. De simpele genoegens van weleer die vaak zo gelukkig en tevreden stemde. “Proestend komen onze hoofden weer boven water. Nog een keer. Nu kom e een wel heel grote golf aan. Ik spring, maar wordt door de golf op het strand gesmeten. Mijn benen schuren over het zand. Dat doet behoorlijk pijn omdat er schelpen op het strand liggen. Maar het was wel mooi, wat ging ik hard!” De, door Westerbeek, beschreven gebeurtenissen zijn van een eenvoud en alledaagsheid die je je helemaal kunt voorstellen voor die tijd. “Samen met Erik fiets ik weer naar de bollenschuur. Het is er nog warmer dan de dag ervoor. In de schuur is het zo benauwd, dat de boer de deuren aan de andere kant van de schuur ook openzet. Ik zit nu heel erg op de tocht. Het is maar goed dat mijn moeder dit niet weet, want mijn moeder heeft een hekel aan tocht. Het pellen gaat veel vlotter dan gisteren, maar elke keer als de bodem van de mand zie, gooit de boer er gauw weer nieuwe bollen in.” Heerlijke ontroerende verhalen met veelal een humoristische ondertoon. Over de auteur Carla Westerbeek-Sikkes is in 1948 geboren in Amsterdam. Zij is getrouwd en heeft een zoon uit een eerder huwelijk. Tegenwoordig woont Westerbeek in Vinkeveen. Gedurende haar werkzame leven bekleedde zij diverse functies bij de ABN AMRO Bank en was werkzaam als freelance fotomodel en mannequin. In 2010 begint Westerbeek haar schrijfcarrière. Het autobiografische ‘Zand, Zeep en Soda Verhalen’ (2010) is haar debuut. Na dit boek verschijnt ‘Tien zoetjes in de koffie’. Westerbeek geeft met regelmaat lezingen over haar debuutboek.