De Zhuang Zi (spreek uit: Dzwángdzu) is een van de meesterwerken uit de wereldliteratuur. Het werk ontleent zijn naam aan Zhuang Zi (Meester Zhuang 'de Volkomene'), die in de vierde eeuw voor onze jaartelling geleefd moet hebben. Als een van de grondleggende teksten van het taoïsme heeft de Zhuang Zi een grote invloed uitgeoefend op de mystiek en de kunst van het Verre Oosten. Ondanks zijn meer dan tweeduizendjarige ouderdom is de Zhuang Zi nog steeds een van de meest geliefde boeken in China en Japan, een werk vol wijsheid en humor, vol ironie over onze menselijke kennis en wetenschap, en vol kritiek op de schijnheiligheid van zedenmeesters. De Zhuang Zi bestaat uit drie delen, die de innerlijke, de uiterlijke en de gemengde geschriften worden genoemd. De innerlijke geschriften zijn de oudste en worden aan Zhuang Zi zelf toegeschreven. De twee andere delen zijn het werk van zijn navolgers uit de derde eeuw voor onze jaartelling. Toch vormen de verschillende geschriften een aansluitend geheel waarin de steeds vernieuwende gedachtewereld van het taoïsme in zijn volle diepgang tot uitdrukking komt.