"De emancipatie van mensen met een chronische ziekte of handicap staat alweer een jaar of tien op de maatschappelijke agenda. Wie ziek is of een handicap heeft, wil ‘net als iedereen‘ kunnen deelnemen aan het sociale en maatschappelijke leven en gezien worden als volwaardig mens. Maar wat betekent het om te leven met een chronische ziekte? En wat volgt daaruit voor het emancipatieperspectief?

Ingrid Baart ontwikkelt in dit boek een manier van denken over de zin en betekenis die mensen met een chronische ziekte geven aan hun leven. Zij bestrijdt opvattingen als zou hun subjectiviteit vooral worden bepaald door de lichamelijke beperkingen, door psychische copingmechanismen of door maatschappelijke uitsluiting.
Met behulp van het begrip ‘narratieve identiteitsvorming’ beschrijft zij een drietal genres waarbinnen lichamelijke, psychische en sociale factoren zich vermengen tot unieke zingeving.
De drie genres blijken verbonden te zijn met drie kwesties in het leven met een chronische ziekte: autonomie, lijden en erkenning. Deze kwesties worden tegen het licht gehouden: wat betekenen ze voor het emancipatieperspectief? Hoe kan dat perspectief meer ‘power’ krijgen? Door het fundament van de autonomie te ondergraven en een politiek van het lijden en de erkenning te ontwikkelen, zo is de conclusie.

Ingrid Baart is psychologe. Zij publiceerde over gezondheid en vrouwen, over de patiëntenbeweging en over kwesties van belang voor het leven met een ziekte. "