Waar vroeger het uithoudingsvermogen tot het alledaagse domein van de arbeid behoorde, zien we nu dat het vermogen tot uithouding, alsook de training ervan, verdrongen is uit de alledaagsheid, en meer dan ooit gecultiveerd wordt in de meer exclusieve domeinen van de topsport, de recreatieve sport en de fitnesscultuur. Deze verschuiving van uithouding als basiskenmerk van de homo faber (de werkende mens) naar het basiskenmerk van de homo ludens (de spelende mens) gebeurde niet bruusk maar eerder in fasen. En de nieuwe zin en inhoud die aan het uithoudingsvermogen gegeven wordt, kan niet altijd rekenen op een positieve weerklank. Zin in uithouding schetst de evolutie van het uithoudingsvermogen in onze maatschappij en is boeiend voor al wie met het uithoudingsvermogen begaan is.