Een psychologisch portret over de invloed van karakters op de loop van de geschiedenis van de Amerikaanse politiek dat niets aan actualiteit heeft ingeboet.
8 november 1960, Zuid-Californië. Vicepresident Richard Nixon heeft zojuist zijn stem uitgebracht voor de presidentsverkiezingen waarin hij het opneemt tegen de talentvolle senator John F. Kennedy. Het belooft de spannendste verkiezing ooit te worden, een strijd tussen twee werelden: de verbeten Quaker versus het gelikte rijkeluiskind. Dan verdwijnt Nixon opeens - op een roadtrip die hem naar Tijuana, Mexico zal brengen.
Vanwaar dat impulsieve vluchtgedrag? En welke beschadigingen, opgelopen in een leven dat in armoede begon - in een gezin waar de dood altijd boven tafel hing, zullen bepalend zijn voor de fatale fouten die jaren later het vonnis zullen voltrekken over Nixons carrière?
'Hulst schrijft zijn verhalen met een jaloersmakende, stilistische brille. Zo perfectionistisch als hij is in zijn stijl, zo perfectionistisch is hij in de betekenis van wat hij schrijft.'
'Een volleerd literair portretschilder. (…) Fascinerend vanwege de duistere, Dostojevski-achtige kantjes van [Nixons] persoonlijkheid, die Hulst treffend verbeeldt. (…) Het mooie is dat je ondanks de onaantrekkelijke, naargeestige kantjes van de man toch een soort begrip en mededogen met hem opvat, alsof hij de belichaming van het menselijk tekort is. Zo roept zijn controversiële karakter, dat vooral ook met zichzelf in gevecht was, ook in de lezer paradoxale gevoelens op, een mengsel van afkeer en empathie met een man die van zichzelf binnen moest zien te komen zonder welkom te zijn.'
