Sinds de dood van haar ouders woont Laura bij haar opa en oma. Ze heeft het er best naar haar zin, al mist ze haar vader en moeder natuurlijk. Maar haar grootouders kunnen nog prima voor haar en haar broer Niels zorgen. Of niet? Soms vindt Laura hen wel erg ouderwets! En zo driftig als haar opa kan worden om de kleinste dingen! Dan botst het flink.
Op een dag is oma er niet als Laura thuiskomt. Volgens haar opa logeert ze een poosje bij haar zieke zus. Maar Laura is kwaad. Oma had toch op zijn minst wel dag kunnen zeggen! Ze mag haar zelfs niet even bellen. Belachelijk! Eigenlijk begrijpt ze er niets van. Haar opa doet bovendien zo vreemd geheimzinnig. Waarom mag Laura niemand vertellen waar oma is?