Irma van Welzen

Informatie over het voorlezen in kindercentra. Uitgelegd wordt welke boeken geschikt zijn. Ook wordt beschreven hoe je voorleest: hoe je om kunt gaan met onderbrekingen en reacties, hoe je met stemmetjes en gebaren kunt werken en hoe je kunt omgaan met 'druktemakers' onder de kinderen. Duidelijk wordt gemaakt hoe je ouders kunt stimuleren om te lezen met hun kinderen en hoe je ook meertalige kinderen kunt begeleiden. Een hoofdstuk is gewijd aan het inbedden van voorlezen in het pedagogisch beleidsplan en hoe je voorlezen kunt koppelen aan de basisdoelen voor de opvoeding van kinderen in de kinderopvang. In het laatste hoofdstuk wordt allerlei informatie gegeven over organisaties die zich bezighouden met kinderen en lezen. Met tips en voorbeelden uit de praktijk; ook zijn resultaten van onderzoeken naar voorlezen in kindercentra verwerkt. Voor pedagogisch medewerkers en gastouders, maar tevens voor leidinggevenden die zich op beleidsniveau bezighouden met de werkwijze in hun kindercentrum. Ook voor ouders een leerzaam boek. Uitgebreide en geactualiseerde druk.

Het is het verhaal over Lui. Zij droomde die nacht over haar grootvader: Hij spreekt tegen mij, zijn lippen vormen mijn naam: Liu Maar ik hoor niet wat hij zegt. Als Liu wakker wordt besluit ze naar grootvader te gaan. Hij woont achter de bergen. Het is nog nacht en een ster wijst haar de weg. Na enkele uren ziet ze een jongetje die haar vertelt dat ze de rivier moet volgen. Hij geeft haar een stok. Die stok geeft later aan welke richting ze op moet gaan. En zo komt Liu allemaal mensen en dieren tegen die haar de weg naar grootvader wijzen. Eindelijk ziet ze zijn huis. Grootvader wist dat ze zou komen en is blij dat Liu er is. Hij wil dat zij over haar reis vertelt, niet met woorden maar met beelden. Ze tekent het jongetje, de stok, de bergen... Het verhaal zelf is al erg prettig om te lezen. Maar wat het boek zo apart maakt zijn de bijna betoverende illustraties erbij. - Het zijn linosnedes waarbij voor de achtergronden gekleurd papier gebruikt is. - Op elke 2 pagina's staat een grote afbeelding waarop de avonturen van Liu uitgebeeld zijn. Je ziet haar bijvoorbeeld door het bos en langs rijstvelden lopen, je ziet haar voor de bergen staan en aankomen bij grootvader, die een afbeelding uit het boek aan het schilderen is! Naast de grote afbeeldingen staan kleinere. Elke keer zijn uit de tekst woorden gehaald en deze zijn 3 maal uitgebeeld. Als eerste is het woord, bijvoorbeeld de maan, als tekening weergegeven. Op de tweede afbeelding is het woord in het oude Chinese karakterschrift te zien en de derde stelt het woord in het moderne Chinese karakterschrift voor. De woorden die uitgebeeld worden, staan in de tekst in het rood afgedrukt. Ook deze kleine illustraties zijn linosnedes die eveneens met heel vriendelijke, warme tinten ingekleurd zijn. Elke bladzijde is een verrassing. Achterin het boek zit een poster met alle kleine afbeeldingen. Je kunt deze bijvoorbeeld uitknippen en bij bijvoorbeeld de afbeelding van de mond, het oude en nieuwe karakterteken zoeken. De schrijfster geeft ook nog enkele tips wat je kunt doen met de plaatjes. Je kunt natuurlijk met de plaatjes ook zelf een verhaal maken.

Ruim tweehonderd Chinese karakters worden in dit woordenboek uitgebeeld: op de linkerpagina staat telkens in het midden het moderne karakter, links boven in de hoek is het oude karakter weergegeven, links onder in de hoek vind je de uitspraak en rechts onder in de hoek staat de betekenis van dat karakter. Tegen de zwarte achtergrond zijn het moderne karakter en de betekenis wit gedrukt en hebben het oude karakter en de uitspraak een wisselende kleur. Op de rechterpagina's staan bijzonder mooie linosnedes in vierkante kaders. De illustrator heeft voor de achtergrond gekleurd papier gebruikt. Hierdoor ontstaat een fraaie combinatie van de scherpte van de vooral zwarte snedes met de zachtheid van het papier met kleurrijke patronen. Verzorgde uitgave in vrij klein formaat met vierkante harde kaft. Voor dit boek ontving de illustrator in Frankrijk de Prix Sorcieres 2006. Het intrigerende aan dit boekje is dat de verbinding duidelijk wordt tussen Chinese karakters en de realiteit. Een prachtig beeldwoordenboek dat kinderen zal aanspreken en verwonderen. De auteur besteedde eerder aandacht aan de Chinese schrifttekens in de informatieve prentvertelling

De stad speelt in kinderboeken zelden een grotere rol dan als decor. De italiaan Guido Quarzo (1948) kiest ervoor om haar hoofdpersoon te maken van zijn voorleesboek Vergeten Steden. Een reiziger doet op ironische toon verslag van zijn bizarre bezoeken in een tijd dat mensen de stad nog moesten uitvinden. En dus met gekke, vaak niet al te praktische oplossingen komen voor problemen die er helemaal niet hadden hoeven zijn. In de stad Duin zijn de huizen van zand, in Hoek zijn ze op de grond getekend en Rad is een stad die zich met grote raderen door het landschap beweegt. Dat leidt toch lastige probelen: in Duin waaien de huizen weg, in Hoek is het altijd koud en moet je goed opletten in wiens huis je loopt en in Rad is iedereen altijd iets kwijt. De vreemdeling begrijpt er niets van en doet in bijna elke stad iets verkeerd, tot grote ergenis van de bewoners. Die uiteindelijk toch allemaal trots vertellen wat er zo bijzonder is aan hun stad en hoe ze omgaan met de ongemakken die alleen de lezer als zodanig ziet. Quarzo heeft in eigen land een groot oeuvre voor kinderen opgebouwd, maar is in Nederland onbekend en slechts eenmaal eerder vertaald. Hij houdt van zijn klassiekers: inspiratiebron is overduidelijk De onzichtbare steden van Italo Calvino, waarin Marco Polo fictieve steden beschrijft aa Kublai Khan, keizer der Mongolen. Net als zijn grote voorbeeld staat Vegeten Steden vol metaforen en boodschappen. Prachtig is het verhaal over de stad vertelopnieuw waar sinds de uitvinding van het schrift mensen het vermogen hebben verloren om verhalen te vertellen. De bewoners snakken zo naar een verhaal, dat ze die met elkaar ruilen en er alles voor over hebben om eens wat nieuws te horen. Of de stad Wiezalhetzeggen, waar je terechtkomt als je verdwaald bent en die meteen weer verdwijnt als je de weg terug hebt gevonden. Kinderen hoeven al die extra's er niet per se uit te halen om plezier te beleven aan dit bijzondere boek, dat helaas wel wat somber is vormgegeven: in de winkel loop je het gemakkelijk voorbij. Deze verhalen verdienen beter. Zeker als ze het voorportaal willen zijn naar de grotere literatuur.