Robert Kirkman

Een introductie voor deze reeks is niet meer nodig, zoveel staat vast. De Walking Dead teistert de spelletjesconsole, beeldbuis en stripland. Wie had ooit gedacht dat een serie met levende doden als figuranten een hit kon worden? En toch lukte het Robert Kirkman en zijn er hem ondertussen al een hele resem hem gevolgd. Een kruimeltje meepikken, noemt men dat dan. Maar aan het originele kunnen velen toch niet tippen. In deel 17 maken we kennis met een nieuwe bad-ass Negan genaamd. Samen met Lucille, een slaghout omwikkeld met prikkeldraad, zaait hij angst en terreur alom. Herinner je hoe hij Glenn te pakken heeft genomen. Op harteloze wijze afgemaakt. Rick is die heerschappij beu en wil samen met twee andere groeperingen, Hilltop en het 'Koninkrijk', Negan aanvallen en van de troon stoten. Maar al in de voorbereiding is het duidelijk dat dit niet zo simpel zal zijn. Negan heeft namelijk meer vuurkracht dan verwacht. Ondertussen zitten we aan integrale 19 en 20 en dan verwacht je toch enige sleet op het verhaal. Deel 20 is een eerste deel van een tweeluik dat de oorlog tussen de drie-eenheid en de Saviors, de groep van Negan, in woord en beeld én in close-up laat zien. Als je de samenvatting leest dan denk je al gauw dat in 'The Walking Dead' al een paar keer zo een slag is geleverd en dat we op voorhand al weten wie de winnaar is, en daar heb je natuurlijk gelijk in. Maar, en dat is de kunst van het vertellen, Robert Krikman is een grootmeester in het verrassen van mensen. Steeds kan hij zijn verhaal een dusdanige wending geven en offert hij personages op die door de reeks heen een middelmatige tot grote rol hebben en de sympathie van de lezer, alsof het een lieve lust is. En dit is met deze twee delen niets minder. Ook nu val je van de éne verrassing in de andere. Deel 19 en 20 zijn dus geen deel teveel. integendeel. De verwachting vergroot nog doordat deel 21 je pas zal verlossen van je spanning. en die is nog niet voor onmiddellijk. Spannend, hé.

Een introductie voor deze reeks is niet meer nodig, zoveel staat vast. De Walking Dead teistert de spelletjesconsole, beeldbuis en stripland. Wie had ooit gedacht dat een serie met levende doden als figuranten een hit kon worden? En toch lukte het Robert Kirkman en zijn er hem ondertussen al een hele resem hem gevolgd. Een kruimeltje meepikken, noemt men dat dan. Maar aan het originele kunnen velen toch niet tippen. In deel 17 maken we kennis met een nieuwe bad-ass Negan genaamd. Samen met Lucille, een slaghout omwikkeld met prikkeldraad, zaait hij angst en terreur alom. Herinner je hoe hij Glenn te pakken heeft genomen. Op harteloze wijze afgemaakt. Rick is die heerschappij beu en wil samen met twee andere groeperingen, Hilltop en het 'Koninkrijk', Negan aanvallen en van de troon stoten. Maar al in de voorbereiding is het duidelijk dat dit niet zo simpel zal zijn. Negan heeft namelijk meer vuurkracht dan verwacht. Ondertussen zitten we aan integrale 19 en 20 en dan verwacht je toch enige sleet op het verhaal. Deel 20 is een eerste deel van een tweeluik dat de oorlog tussen de drie-eenheid en de Saviors, de groep van Negan, in woord en beeld én in close-up laat zien. Als je de samenvatting leest dan denk je al gauw dat in 'The Walking Dead' al een paar keer zo een slag is geleverd en dat we op voorhand al weten wie de winnaar is, en daar heb je natuurlijk gelijk in. Maar, en dat is de kunst van het vertellen, Robert Krikman is een grootmeester in het verrassen van mensen. Steeds kan hij zijn verhaal een dusdanige wending geven en offert hij personages op die door de reeks heen een middelmatige tot grote rol hebben en de sympathie van de lezer, alsof het een lieve lust is. En dit is met deze twee delen niets minder. Ook nu val je van de éne verrassing in de andere. Deel 19 en 20 zijn dus geen deel teveel. integendeel. De verwachting vergroot nog doordat deel 21 je pas zal verlossen van je spanning. en die is nog niet voor onmiddellijk. Spannend, hé.

Doet de naam Robert Kirkman een belletje rinkelen? Aangezien je dit als stripliefhebber leest, vast en zeker wel. De stripauteur is verantwoordelijk voor één van de bekendste comics met The Walking Dead en de gelijknamige televisieserie blijft potten breken. Nu komt de man met een nieuwe comic-reeks: Outcast. Silvester Strips bracht de reeks in onze eigen taal naar België en Nederland. Na zombies houdt Robert Kirkman het bij monsters en komt er nu ook iets bovennatuurlijk bij kijken. In Outcast volgen we Kyle Barnes. We pikken in op een moment dat Barnes al een hele historie achter de rug heeft en demonen hem blijven achtervolgen. Kirkman kiest dus voor demonen en mensen die bezeten worden. Het is nieuw, maar meteen zijn we wel mee met het verhaal en dan belandden we natuurlijk bij het sterke schrijfwerk van Kirkman die met The Walking dead al bewees een uitstekend doorzicht te hebben in hoe je een verhaal opbouwt en vertelt. Hij weet hoe hij verschillende aspecten van een verhaal moet linken en andere personages belangrijk moet maken. Want we hebben enerzijds Kyle Barnes' zijn persoonlijke demonen, maar ook de pastor die zijn hulp inroept en later, in het tweede album, de mysterieuze man die Barnes en de pastor aanspreekt. We duiken ook regelmatig in het verleden, wat Barnes diepgang geeft en die flashbacks worden op de juiste momenten gehanteerd. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de serie ondertussen al verfilmd is. De strips lezen als een cool, filmisch verhaal en start wel heel sterk. Na The Walking Dead lijkt Kirkman alweer een schitterende reeks op touw te hebben gezet. Het verhaal, de sterke art en de inkleuring: alles klopt. Sommige mensen zijn gewoon dermate sterk in hun vak dat ze niets verkeerd kunnen doen en dat lijkt ook het geval voor Robert Kirkman. Met Outcast en Kyle Barnes werpt hij ons in een nieuw verhaal dat de lezer direct meesleept en je doet verlangen naar meer. Spannend, mysterieus, knap getekend: Outcast heeft alles. 9 / 10