De Nagelaten fragmenten in dit deel bestrijken de periode van het ontstaan van het vierde deel van Aldus sprak Zarathoestra. Nietzsches vierdelige Zarathoestra kwam niet in één lange adem tot stand. In 1883 en begin 1884 waren bij uitgever Schmeitzner de eerste drie delen verschenen; de publicatie van het vierde deel werd door de uitgever geweigerd: wegens de slechte (!) verkoop van de voorgaande delen. Nietzsche besluit dan dit deel in eigen beheer uit te brengen in een heel kleine oplage.
We volgen vanaf de zijlijn het ontstaan van Zarathoestra 4 en zijn getuige van het niemandsland voorbij de filosofie waarin Nietzsche na voltooiing van dit unieke geschrift lijkt te zijn beland. Tevens beluisteren we in dit deel de opmaat tot Nietzsches grote geplande, maar nooit gerealiseerde werk De wil tot macht.
Herhaaldelijk, en in allerlei variaties, wordt hier het thema van de onvervangbaarheid van het eigen filosoferen en van de eigen taal bespeeld: "Om elkaar te begrijpen volstaat het nog niet dat men zich van dezelfde woorden bedient: je moet dezelfde woorden ook voor hetzelfde soort innerlijke belevenissen gebruiken-en die moet je met elkaar GEMEEN hebben.'