In Aards, betrokken en zelfbewust krijgt de laatmiddeleeuwse mens weer een herkenbaar gezicht.

Dit boek gaat over het dagelijkse leven in laatmiddeleeuws Utrecht. De gegevens zijn geput uit de archieven. De analyse van het buurtleven, de armenzorg, broederschappen en processies laat saamhorigheid zien en plaatst samenleving, kerk en religie in een nieuw licht. Er is geen sprake van herfsttij, de welgestelden zagen juist kans om zichzelf steeds beter te profileren. Het argument van het zieleheil speelde daarbij een cruciale rol. Als een detective ontpelt Llewellyn Bogaers de betekenislagen van dit beladen begrip. Door de herkenning die deze analyse oproept, wordt ons vaak primitieve beeld van de Middeleeuwen bijgesteld. Deze studie legt de basis voor een nieuwe kijk op de Reformatie. In laatste instantie gaat dit boek over het wezen en de kwetsbaarheid van religie.