Waarom kwam het beleid voor cultuur en immigranten zo moeizaam opgang in Nederland ? En waarom speelden de gevestigde door de overheid gesubsidieerde culturele instellingen maar zo'n beperkte rol ? De overheid wilde toch dat het specifieke beleid voor cultuur en immigranten op zou gaan in het algemene beleid en de algemene voorzieningen? Op welke manieren heeft het beleid voor cultuur en immigranten uiteindelijk een plek gekregen in het algemene cultuurbeleid? Welke resultaten zijn behaald?In dit boek bestudeert Eltje Bos het beleid voor cultuur en immigranten tussen 1980 en 2004. Dat doet ze aan de hand van een analyse van een beleidsdocumenten over een periode van ruim 20 jaar. De totstandkoming en uitvoering van de nota 'Ruim Baan voor Culturele Diversiteit' behandelt ze gedetailleerd. Daarbij gebruikt ze een schema van ideaaltypische opvattingen. De redeneringen van veel betrokken partijen komen aan de orde. Krachtige opvattingen en gesettelde (beleids-) arrangementen zorgen ervoor dat de staatssecretaris wel wat kan realiseren, maar bij lange niet wat hij zich had voorgenomen. (In 2011 promoveerde Eltje Bos op dit onderwerp aan de UvA)De auteur is werkzaam als opleidingsmanager bij de Hogeschool van Amsterdam, daarnaast voor haar eigen bedrijf Vaverraconsult.