In de jaren dertig zwierven duizenden dakloze jongeren over de straten van Berlijn. Velen waren het slachtoffer van de precaire economische situatie. Bij anderen was het gezin verwoest door de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog. Vaak verkozen ze een leven op straat boven opname in een jeugdinrichting, waardoor ze veelal in de criminaliteit en prostitutie terechtkwamen. Om toch een vorm van saamhorigheid te creëren, werden ze lid van bendes die niet alleen veiligheid, maar ook vriendschap boden.
In een messcherpe, filmische stijl beschrijft Haffner het rauwe leven van de bloedbroeders en geeft een krachtig en zelfs hoopvol beeld van de overlevingskracht van de jeugd.

Over Ernst Haffner (1900-1938) is maar weinig bekend. Hij was een sociaal werker en journalist in Berlijn. In 1938 wordt de auteur nog eenmaal genoemd door de Cultuurkamer, de afdeling die zich bezighield met de boekverbrandingen. Daarna ontbreekt ieder spoor.