Dit boek is een voortzetting van De dageraad der Griekse beschaving van dezelfde schrijver. Het vervolgt de Griekse geschiedenis van de Perzische oorlogen tot aan de tijd van het hellenisme. Na verhaald te hebben hoe het oude Hellas het dreigend gevaar uit het oosten teboven kwam, geeft prof. Berve een levendige beschrijving van de opkomst van Athene en van de "klassieke" tijd, de bloeiperiode van de Griekse cultuur, die in een zeer snelle stijging werd bereikt. Hij toont ons verder hoe de innerlijke spanningen tussen de concurrerende machten die naar de hegemonie streven, de daling inzetten en hoe de val van Athene het einde van de klassieke periode inluidt. Al blijft het Athene van Aischylos en Perikles, als de stad van Platoon en Aristoteles cultureel van belang, het politieke zwaartepunt ligt elders, tenslotte zelfs bij een stam uit het randgebied, de Macedoniërs.
De schrijver toont helder aan hoezeer ons bestaan met de wereld der Grieken verbonden is. Wanneer wij hun politieke vormgeving, hun wijsgerige en wetenschappelijke prestaties evenals hun scheppingen op het gebied van de literaire en beeldende kunst in de samenhang der historische ontwikkeling zien, komt dit nog duidelijker uit dan wanneer wij het traditionele wit-marmeren beeld van oud Hellas vereren. De hoge trap der cultuur, in een kort tijdsbestek bereikt, valt in een dramatisch licht, wanneer wij ervaren hoezeer zij aan de wankelheid van al dat het aardse onderhevig was. De indrukwekkendheid van de Spartaanse kosmos, evenals de glans van de Atheense polis, krijgen een ondergrond van waarachtigheid, wanneer niet wordt verheeld dat beide op onderdrukking waren gebouwd. Overigens zal de lezer ook in dit boek merken bemerken dat historische nauwkeurigheid een grote liefde voor het onderwerp niet uitsluit en een wetenschappelijk verantwoorde werkwijze een pakkende lectuur tot resultaat kan hebben.